Facet Joint Injection နောက်ဆက်တွဲစောင့်ရှောက်မှု: ကုသမှုအပြီး ပြန်ဖြစ်တတ်သော ကျောရိုးနာကျင်မှုကို လျှော့ချနည်း

ဖက်ဆက်အဆစ်သို့ ထိုးဆေးထိုးခြင်း သည် လည်ပင်း သို့မဟုတ် အောက်ကျောရှိ ရွေးချယ်ထားသော အဆစ်များမှ ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှုကို လျော့ချပေးနိုင်သော်လည်း လက္ခဏာသက်သာခြင်းသည် ပြဿနာကို အထောက်အကူဖြစ်စေနိုင်သော လှုပ်ရှားမှု၊ အင်အား၊ သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဝန်ထမ်းတင်မှုဆိုင်ရာ အချက်များကို အလိုအလျောက် မပြုပြင်ပေးပါ။

နာကျင်မှု လျော့နည်းသည့် ကာလသည် လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ စတင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောရိုးကို လှုပ်ရှားမှုအများဆုံးဖြင့် စမ်းသပ်ရန် မဟုတ်ပါ။ တိုးတက်လာမှုကို သတိထားအသုံးချပြီး ခံနိုင်ရည်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ပြန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နိုင်သော အချက်များကို သင်ယူရန် ဖြစ်သည်။

ဖက်ဆက်အဆစ်သို့ ထိုးဆေးထိုးပြီးနောက် မျှော်လင့်နိုင်သည့် အရာများ

လူနာများကို များသောအားဖြင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအပြီး အချိန်တစ်ခုကြာ စောင့်ကြည့်ပြီး လုံခြုံစွာ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီးမှ ထွက်ခွာစေသည်။ အသုံးပြုသည့် ဆေးဝါးပေါ်မူတည်၍ နာကျင်မှုသည် လျင်မြန်စွာ သက်သာနိုင်သည်၊ ရက်အနည်းငယ် ကြာမှ ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ မပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ခဏတာ ပိုမိုနာကျင်နိုင်သည်။

ကုသသည့်အဖွဲ့မှ ပေးသော ဆေးရုံဆင်းညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပါ။ ၎င်းတို့တွင် သတ်မှတ်ကာလအတွင်း ထိုးသည့်နေရာကို ခြောက်သွေ့နေအောင်ထားခြင်း၊ ၂၄ နာရီကြာ ကားမမောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများ မလုပ်ခြင်း၊ အိမ်ပြန်ရန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စီစဉ်ခြင်း၊ နှင့် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

ဖျားခြင်း၊ နီရဲမှု သို့မဟုတ် အရည်ယိုထွက်မှု ပိုများလာခြင်း၊ ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပိုဆိုးလာသော နာကျင်မှု၊ အသစ်ဖြစ်လာသော အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျင်ခြင်း၊ ဆီးအိမ် သို့မဟုတ် အူလမ်းကြောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း လျော့နည်းခြင်း၊ အသက်ရှူခက်ခဲခြင်း၊ သို့မဟုတ် မျှော်လင့်မထားသော အခြားအာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်ပါက အရေးပေါ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ် ရယူပါ။

နာကျင်မှုသက်သာခြင်းကို လှုပ်ရှားမှု ပြန်လည်ရရှိစေရန် အခွင့်အရေးအဖြစ် အသုံးပြုသင့်ရသည့် အကြောင်းရင်း

နာကျင်မှု လျော့နည်းလာသောအခါ လူနာများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်သလို တင်းကျပ်စွာ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးတွင် ပိုမိုထိရောက်စွာ ပါဝင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အသုံးဝင်သော ကုသရေးအခွင့်အလမ်းကာလတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်အသုံးပြုသင့်သည်။

ကုထုံးပညာရှင်သည် ကျောရိုးလှုပ်ရှားမှု၊ တင်ပါး သို့မဟုတ် ပခုံး လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကိုယ်ထည်ထိန်းချုပ်မှု၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ အလုပ်လုပ်ဟန်ထားပုံ၊ နှင့် ယခင်က နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်သည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ ဆရာဝန် သတ်မှတ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်များကို မကျော်လွန်ဘဲ ခံနိုင်ရည်ကို တည်ဆောက်ပြီး မလိုအပ်သော ကာကွယ်တင်းကျပ်မှုကို လျှော့ချရန် ဖြစ်သည်။

နာကျင်မှု သက်သာခြင်းသည် ရောဂါရှာဖွေရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များလည်း ပေးနိုင်သည်။ မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ပိုကောင်းလာခဲ့သည်၊ သက်သာမှုသည် မည်မျှကြာခဲ့သည်၊ နှင့် ပုံမှန်နာကျင်မှု ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ရှိမရှိတို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသည် ဆရာဝန်အနေဖြင့် တုံ့ပြန်မှုကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်ထုတ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထိုးဆေးထိုးပြီးနောက် ကျောရိုးနာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်ရသည့် အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းများ

နာကျင်မှု ပြန်ပေါ်လာခြင်းသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း မမှန်ကန်ခဲ့သည်ဟု မလိုအပ်ပါ။ ကျောရိုးနာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းများမှာ -

- ထိုးဆေး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ယာယီသာ ဖြစ်ခြင်း

- ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုထက်ပို၍ လက္ခဏာများတွင် ပါဝင်နေခြင်း

- ကိုယ်ထည်၊ တင်ပါး၊ သို့မဟုတ် ပခုံးခါးပတ်၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်နေခြင်း

- လူနာက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသည့် လှုပ်ရှားမှုသို့ အလွန်မြန်စွာ ပြန်ဝင်သွားခြင်း

- ကြာရှည်စွာ ထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်သို့ကွေးခြင်းနှင့် လှည့်ခြင်းများက လက္ခဏာများကို ဆက်လက် تحریکပေးနေခြင်း

- အိပ်စက်မှု၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ နှင့် ယေဘုယျ လှုပ်ရှားမှုအဆင့်များက နာကျင်မှုခံစားနိုင်စွမ်းကို သက်ရောက်ခြင်း

- အခြေခံ အဆုတ်ယိုယွင်းဖျက်ဆီးမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခု ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်း

ဤအချက်များသည် လူနာအလိုက် ကွာခြားသည်။ ပြန်ဖြစ်သည့်တိုင်းကို “မကောင်းတဲ့ ကိုယ်ဟန်” သို့မဟုတ် ကိုယ်အူတိုင် အားနည်းခြင်းကြောင့်ဟု ခန့်မှန်းခြင်းထက် အသေးစိတ် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းက ပိုအသုံးဝင်သည်။

ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ ကိုယ်အူတိုင် တည်ငြိမ်မှု၊ နှင့် ကျောရိုး လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်မှု

ဖက်ဆက်အဆစ်သို့ ထိုးဆေးထိုးပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးတွင် ဆက်စပ်နေသော အချက်သုံးခု ပါဝင်နိုင်သည်။

ကိုယ်ဟန်အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲခြင်း: တစ်နေ့လုံး ထိန်းထားရမည့် အကောင်းဆုံး ကိုယ်ဟန်တစ်မျိုးတည်း ရှိခဲသည်။ လူနာများသည် အနေအထားကို ပုံမှန်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကြာရှည်စွာ ဝန်ပိစေသော အချက်များကို လျှော့ချနိုင်သည့် အလုပ်လုပ်ပုံ သို့မဟုတ် အိပ်စက်ပုံ စီမံမှုများကို ရှာဖွေခြင်းမှ အကျိုးရှိတတ်သည်။

ကိုယ်ထည်ထိန်းချုပ်မှု: ကိုယ်အူတိုင် လေ့ကျင့်မှုသည် ဝမ်းဗိုက်ကို အမြဲတမ်း တင်းကျပ်ထားခြင်းသာ မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့် အားကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မှုကို တိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်သင့်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းများသည် နိမ့်ဝန်ဖြင့် စတင်ပြီး ပစ္စည်းတင်ခြင်း၊ သယ်ယူခြင်း၊ လက်လှမ်းမီခြင်း၊ သို့မဟုတ် အားကစားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များအထိ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

ကျောရိုးနှင့် အနီးအနား အဆစ်များ၏ လှုပ်ရှားနိုင်မှု: ဤဒေသများတွင် ကန့်သတ်ချက်များရှိနေပြီး ကျောရိုးပေါ် လျော်ကြေးတင်းအားကို တိုးစေပါက ကုထုံးပညာရှင်သည် ရင်ခေါင်းကျောရိုး၊ တင်ပါး၊ သို့မဟုတ် ပခုံး လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်မှုကို လူနာ၏ လက်ရှိအခြေအနေအလိုက် ရွေးချယ်သင့်ပြီး နာကျင်သော အပိုင်းတိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ မသက်ရောက်စေရပါ။

ပြန်ဖြစ်နာကျင်မှုကို သက်ရောက်နိုင်သော လူနေမှုပုံစံနှင့် လှုပ်ရှားမှုအလေ့အထများ

ကျောရိုး ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် ကုသမှုခန်းအပြင်ဘက်တွင်လည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရသည်။ အရေးကြီးသော အလေ့အထများတွင် ပါဝင်နိုင်သည်မှာ -

- ကြာရှည်စွာ ထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မတ်တပ်ရပ်ခြင်းကို အလှည့်ကျ ခွဲခြားခြင်း

- လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ယေဘုယျ လှုပ်ရှားမှုကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်း

- သင့်လျော်သော ပစ္စည်းတင်နည်းဗျူဟာများ အသုံးပြုခြင်း

- အလုပ်စားပွဲ အမြင့်နှင့် မျက်နှာပြင်/စကရင် နေရာချထားမှုကို ပြင်ဆင်ခြင်း

- လေးလံသော အိမ်မှုကိစ္စ သို့မဟုတ် အလုပ်တာဝန်များကို အဆင့်လိုက် လုပ်ဆောင်ခြင်း

- အိပ်စက်ခြင်းနှင့် စိတ်ဖိစီးမှု စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်များကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

- ရေရှည်တည်တံ့နိုင်သော အင်အားလေ့ကျင့်ခန်းအစီအစဉ်ကို လိုက်နာခြင်း

- ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောရိုးပေါ်ရှိ ဝန်အားအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် မဟုတ်ပါ။ ကျောရိုးသည် ခံနိုင်ရည် ပြန်ရရန် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသော၊ ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ လက်ခံနိုင်သော ဝန်အားကို လိုအပ်သည်။

ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် ပြန်လာသင့်သည့် အချိန်

နာကျင်မှုသက်သာခြင်း အချိန်တိုတောင်းနေပါက၊ မူလနာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်လာပါက၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မတိုးတက်ပါက၊ သို့မဟုတ် အသစ်သော လက္ခဏာများ ပေါ်လာပါက ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် ပြန်လာပါ။ နာကျင်မှု တိုးတက်လာသော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ အင်အား၊ နှင့် နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုတို့၏ တိုးတက်မှုကို ဆက်လက်အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်နိုင်သဖြင့် စီစဉ်ထားသော ပြန်လည်စစ်ဆေးသည့် ရက်စွဲကိုလည်း လိုက်နာသင့်သည်။

ဆရာဝန်သည် ရောဂါရှာဖွေမှုတုံ့ပြန်ချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်သည်၊ နာကျင်