PGT-A သည် ကိုယ်ဝန်အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မည်သို့ တိုးမြှင့်ပေးသနည်း။

သန္ဓေသားတစ်ခုတွင် ခရိုမိုဆိုမ် ၂၃ တွဲ (စုစုပေါင်း ခရိုမိုဆိုမ် ၄၆ ခု) ပါဝင်သည်။ သန္ဓေသားတွင် ခရိုမိုဆိုမ်တစ်ခု အပိုရှိခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လျော့နည်းခြင်း (aneuploidy) ရှိပါက သားအိမ်အတွင်း သွားရောက်တည်ငြိမ်ကပ်လျက်နေခြင်း (implantation) ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေများသည်။ အကယ်၍ တည်ငြိမ်ကပ်လျက်နေပါက ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်း သို့မဟုတ် Down syndrome ကဲ့သို့သော မျိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရောဂါရှိသည့် ကလေးမွေးဖွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ Down syndrome သည် သိထားသော မျိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရောဂါများအနက် အများဆုံး တွေ့ရသောရောဂါဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခရိုမိုဆိုမ် ၂၁ ၏ မိတ္တူတစ်စောင် အပိုရှိခြင်း (Trisomy 21) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အသက် ၃၅ နှစ်ထက် ကြီးပါက Down syndrome သို့မဟုတ် အခြား ခရိုမိုဆိုမ်ပုံမမှန်မှုရှိသော ကလေးတစ်ဦး မွေးဖွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ Down syndrome ရှိသော ကလေးအများစုတွင် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာနှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ မသန်စွမ်းမှုများ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် IVF ကုသမှုတွင် PGT-A ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ထိခိုက်ခံရသော ကလေးများ မွေးဖွားမှုကို ရှောင်ရှားရန် လက်တွေ့ကျသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ PGT-A သည် IVF အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် သားဖွားမဝင်နိုင်သော လူနာများ၊ နှင့် ကုသမှုမအောင်မြင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံရှိသော လူနာများတွင် ပိုမိုအသုံးဝင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အသက် ၃၅ နှစ်ထက်ကြီးသော အမျိုးသမီးများ (advanced maternal age) တွင် အသက် ၃၅ နှစ်နောက်ပိုင်း ဥ များ၌ ခရိုမိုဆိုမ် aneuploidy နှုန်း မြင့်တက်လာသောကြောင့်၊ ယခင်က မကြာခဏ implantation failure ဖြစ်ဖူးသူများ၊ ယခင်က မကြာခဏ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျဖူးသူများ၊ နှင့် ယခင်က မျိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရောဂါရှိသော ကလေး ရှိဖူးသူများတွင် ပိုမိုထိရောက်သည်။
NGS နည်းပညာဖြင့် PGT-A
Next Generation Sequencing (NGS) သည် PGT-A အတွက် အများဆုံးအသုံးပြုသော နည်းပညာဖြစ်သည်။ NGS သည် သန္ဓေသားတစ်ခုစီမှ ဆဲလ်တစ်လုံး သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်ပြီး ခရိုမိုဆိုမ်အားလုံးကို စုံလင်စွာ စစ်ဆေးနိုင်သော လျင်မြန်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် resolution မြင့်မားသဖြင့် partial chromosome (deletions/ duplications) aneuploidy ကိုလည်း တိကျမှုအလွန်မြင့်မားစွာ (99.9%) ဖြင့် တွေ့ရှိနိုင်သည်။3 ထို့အပြင် NGS သည် mosaicism ကိုလည်း တွေ့ရှိနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ခရိုမိုဆိုမ်အရေအတွက် မတူညီသော သန္ဓေသားဆဲလ် ၂ မျိုး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ဆဲလ်များ တစ်သန္ဓေသားတည်းအတွင်း ရှိနေသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ Mosaicism သည် ဆဲလ်ခွဲဝေမှု အမှားကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးပြဿနာများရှိသည့် ကလေး မွေးဖွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ Down syndrome ရှိသော ကလေးများ၏ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၁% သည် mosaic အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ 5 Mosaic Down syndrome ၏ ရောဂါလက္ခဏာ ပြင်းထန်မှုသည် ပုံမမှန်သော ဆဲလ်ရာခိုင်နှုန်းပေါ် မူတည်သည်။ Jetanin တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယနေ့ခေတ်တွင် စံနည်းပညာအဖြစ် တွင်ကျယ်စွာအသုံးပြုနေသော နောက်ဆုံးပေါ် NGS automation system ကို အသုံးပြု၍ PGT-A ကို ဆောင်ရွက်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ PGT-A မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်၊ တိကျပြီး ထိရောက်သော စမ်းသပ်မှုဝန်ဆောင်မှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကိုး
Jetanin Hospital
ဤဆောင်းပါးကို မျှဝေပါ
ဆောင်းပါး ထပ်မံကြည့်ရှုပါ
ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခရီးသွားလာမှု ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပိုမို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါ။

Up to what age can men and women have children? Understanding Family Planning
At what age can women and men have children? A woman’s chances of getting pregnant are highest between the ages of 20 and 30 and decrease after age 35. While men can still have children even at an older age, sperm quality gradually declines. Therefore, the ideal age for conception depends on the physical readiness and the couple’s relationship. For older couples, assisted reproductive technologies such as IVF and ICSI are effective options to increase the chances of pregnancy.

သားအိမ်အာလ်ထရာဆောင်း (uterine ultrasound) က ကိုယ်ဝန်ရနိုင်ခြေကို မည်သို့တိုးတက်စေသလဲ။
သားအိမ် အူလ်ထရာဆောင်း (ultrasound) သည် အမျိုးသမီး မျိုးပွားစနစ်၏ အသင့်ဖြစ်မှုကို အကဲဖြတ်ရာတွင် အလွန်အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သားအိမ်နှင့် သားဥအိမ်များအတွင်း ရှိသော မူမမှန်မှုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရာတွင် ကူညီပေးပြီး၊ သားဥအိမ်ရေအိတ် (ovarian cysts) သို့မဟုတ် သားအိမ် fibroids ကဲ့သို့သော အခြေအနေများကို သိရှိနိုင်စေသည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် IVF သို့မဟုတ် ICSI လုပ်ငန်းစဉ်များအတွင်း ဥဆဲလ် (egg) ကြီးထွားမှုကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် အထော်ကျပေါက်သန္ဓေသား လွှဲပြောင်းမှု (embryo transfer) အတွက် သားအိမ်အလွှာ (uterine lining) ၏ အသင့်ဖြစ်မှုကို စစ်ဆေးရန်လည်း ဆရာဝန်များအား ခွင့်ပြုသည်။ ထို့အပြင်၊ အူလ်ထရာဆောင်းသည် လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် အကိုက်ညီဆုံး ကုသမှုနည်းလမ်းကို သတ်မှတ်ရာတွင် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရနိုင်ခြေကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

PPOS (ပရိုဂျက်စတင်-ရှေ့ပြင်ထားသည့် သားအိမ်ဥဆဲလ် လှုံ့ဆော်ခြင်း) သည် ဥအေးခဲခြင်း သို့မဟုတ် သန္ဓေတည်ဆောက်ခြင်း (IVF) ကဲ့သို့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ခံယူနေသော အမျိုးသမီးများတွင် သားဥလှုံ့ဆော်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အသစ်သော ချဉ်းကပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
သန္ဓေသားဖွဲ့စည်းခြင်း သို့မဟုတ် ဥအေးခဲခြင်းအတွက် သင့်လျော်လောက်အောင် ώရင့်ပြီးသားဥများ လုံလောက်စွာရရှိစေရန်အတွက် သာမန်နည်းလမ်းမှာ ဆေးဝါးအုပ်စု ၂ ခုကို ပေးခြင်းဖြစ်သည်—1) မျိုးဥအဖူးများ အများအပြား ဖွံ့ဖြိုးလာစေသည့် gonadotropins နှင့် 2) မကြာမီ အချိန်မတိုင်မီ သားဥပေါက်ခြင်းကို တားဆီးသည့် GnRH agonists သို့မဟုတ် GnRH antagonists တို့ဖြစ်သည်။ ဆေးဝါးအုပ်စုနှစ်ခုလုံးကို ထိုးဆေးဖြင့် ပေးသည်။