အာရုံလွတ်သွားတတ်ပါသလား။ သင့်တွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသား ADHD ရှိနိုင်ပါတယ်

အာရုံစူးစိုက်မှု အနည်းငယ်လျော့သွားရုံမျှဖြင့်ပင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် ဘဝအရည်အသွေး နှစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ နေ့လယ်အချိန်အတွင်း ဦးနှောက်မကြည်လင်ခြင်း (brain fog) နှင့် အာရုံလွင့်ပျံ့နေခြင်းတို့သည် အလုပ်ပင်ပန်းမှုကြောင့်သာ အမြဲဖြစ်ပေါ်သည် မဟုတ်ပါ။ အထူးသဖြင့် တာဝန်ကြီးမားသည့် အမှုဆောင်များနှင့် ပညာရှင်များအတွက်တော့ ၎င်းတို့သည် နေ့စဉ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော အရွယ်ရောက် ADHD ၏ သတိပေးလက္ခဏာများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် Design Wellness သည် ပြဿနာ၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းကို အသေးစိတ်လေ့လာဖော်ထုတ်ထားပြီး သင်ကြုံတွေ့နေရသော အရာသည် ယာယီပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုလား၊ သို့မဟုတ် သင်၏ ဦးနှောက်အတွင်း မညီမျှမှုတစ်ခု၏ လက္ခဏာလားကို အတိအကျ သိရှိနိုင်စေရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။
အရွယ်ရောက် ADHD သည် မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် စနစ်တကျမရှိခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပါ

ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ထိုမညီမျှမှုမှာ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အရွယ်ရောက် ADHD ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အာရုံစိုက်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို ထိန်းချုပ်သော ဦးနှောက်၏ ရှေ့ပိုင်း cortex (prefrontal cortex) အတွင်းရှိ neurotransmitter dopamine ချို့တဲ့မှုဖြစ်သည်။ လူအများ ယုံကြည်သလို မေ့လျော့တတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စည်းကမ်းမရှိခြင်းကဲ့သို့သော စရိုက်သဘော မဟုတ်ပါ။
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ADHD ရှိသော ကလေးများ၏ 65% ကျော်သည် အရွယ်ရောက်လာသည့်အထိ လက္ခဏာများ ဆက်လက်ရှိနေပြီး ပုံစံကွဲပြားသွားတတ်သည်။ သင်သည် အချိန်ကို မကောင်းမွန်စွာ စီမံမိခြင်း၊ လွယ်လွယ်ကူကူ အာရုံလွင့်သွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော အလုပ်များကို ခြောက်လထက် ပို၍ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ထားမိခြင်းတို့ မကြာခဏဖြစ်ပြီး ၎င်းကြောင့် သင်၏ အလုပ်နှင့် ဆက်ဆံရေးများကို ထိခိုက်လာပါက၊ ၎င်းသည် မပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဖြစ်ခြင်း၏ လက္ခဏာ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းမှာ သင့်ဘဝနှင့် လုပ်ငန်းကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စွာ စီမံနိုင်ရန် သင့်တော်သော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမှု လိုအပ်သည့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်/ကျွန်မ ပင်ပန်းနေတာပဲ” ဆိုသောအနောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသည့် ADHD လက္ခဏာများကို သတိပြုမိခြင်း

အလုပ်လွန်ကဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် အရွယ်ရောက် ADHD ၏ လက္ခဏာများကို သတိမပြုမိစေရန် ဖုံးကွယ်ပေးသည့် မျက်နှာဖုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေတတ်သည်။ ဤလက္ခဏာများသည် နေ့စဉ်လုပ်ငန်းစဉ်များအတွင်း သဘာဝကျကျ ပေါင်းစပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အလုပ်များသော အမှုဆောင်များနှင့် ပညာရှင်များက “နားလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမယ်” ဟု လျစ်လျူရှုတတ်ကြသည်။ ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး သင်ကြုံတွေ့နေရသည့် အခြေအနေသည် အောက်ပါ သတိပေးလက္ခဏာများနှင့် တကယ်ကိုက်ညီမညီ စဉ်းစားကြည့်ပါ-
- စတင်လုပ်ရန် နှေးကွေးခြင်း: အရေးကြီးသော စီမံကိန်းများပင် ဖြစ်နေသော်လည်း သင်သည် အချိန်ဆွဲတတ်ပြီး လုပ်ငန်းစတင်ရန် ပုံမှန်ထက် အလွန်ပိုကြာတတ်သည်။
- လွယ်ကူစွာ အာရုံလွင့်ခြင်း: မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိသော အလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေစေရန် ခက်ခဲပြီး သင့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသေးစား အာရုံပျက်စရာများက သင့်အာရုံကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲယူသွားတတ်သည်။
- ဖိအားအောက်တွင် စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရခက်ခြင်း (emotional dysregulation): စိတ်တိုလွယ်ခြင်း၊ စိတ်ခံစားမှု ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲခြင်း၊ သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာတစ်ခု သို့မဟုတ် ဖိအားစုပုံလာသည့် အခါ ချက်ချင်း လွန်ကဲစွာ စိတ်ပင်ပန်းသွားခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။
- အရေးကြီးအသေးစိတ်များ လွတ်သွားခြင်း (working memory deficit): ချိန်းဆိုထားသည့် အချိန်များကို မေ့သွားခြင်း၊ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများကို နေရာမှားထားမိခြင်း၊ သို့မဟုတ် အရေးကြီးသည့် အလုပ်အသေးစိတ်များကို မရည်ရွယ်ဘဲ လွတ်ကျန်သွားခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။
နားယူခြင်းက နောက်ဆုံးအဖြေ မဟုတ်သည့်အခါ။ ဤလက္ခဏာများနှင့် သာမန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခွဲခြားပေးသည့် အဓိကအချက်မှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးနှောက်မကြည်လင်ခြင်းနှင့် burnout သည် အနားယူမှု လုံလောက်ပါက များသောအားဖြင့် သက်သာလာတတ်သော်လည်း၊ တစ်ညလုံးအိပ်ပြီးနောက်နှင့် စိတ်ဖိစီးမှု လျှော့ချရန် တကယ့်ကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပင် လက္ခဏာများ မပျောက်သေးပါက၊ နေ့စဉ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုထက် ပိုမိုကြီးမားသည့် အရာတစ်ခုကို သံသယဝင်ရန် အချိန်ရောက်ပါပြီ။ လက္ခဏာများကို သတိပြုမိပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးကို စောစီးစွာ စတင်ခြင်းသည် အရွယ်မတိုင်မီ ကျဆင်းမှုမှ သင့်ဦးနှောက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
Dopamine Scrolling: “Pseudo-ADHD” ၏ တိတ်ဆိတ်သော အကြောင်းရင်း

အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော အာရုံကြောဆိုင်ရာ အခြေအနေအပြင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် scroll လုပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် “dopamine scrolling” သည် ဒစ်ဂျစ်တယ်ခေတ်၏ တိတ်ဆိတ်သော အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေသော လူကြီးများတွင် “pseudo-ADHD” ဟုလည်း ခေါ်ကြသည့် “fake ADHD” ကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးပေးနေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစေသော အကြောင်းအရာများကို မပြတ်တမ်း ထိတွေ့နေရခြင်းက dopamine ကို ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ထုတ်လွှတ်စေပြီး အာရုံကြောစနစ်သည် အနည်းငယ်ချင်းစီ ပေးသော ပျော်ရွှင်မှုအပိုင်းအစများကို မှီခိုသွားကာ နက်ရှိုင်းသော အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးလာစေသည်။ ထို့အပြင် screen addiction သည် မကြာခဏပင် အိပ်စက်မှုမကောင်းခြင်း၊ အနားယူမှု မလုံလောက်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော လူနေမှုပုံစံကို ဖြစ်စေပြီး၊ ၎င်းအရာအားလုံးသည် cellular အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို မလွဲမသွေ မြန်ဆန်စေကာ ကိုယ်ခံအားစနစ်ကိုလည်း အားနည်းစေသည်။
မြန်ဆန်မှုကို မှီခိုသွားသော ဦးနှောက်သည် ပျင်းရိခြင်းကို မခံနိုင်တော့ပါ

အဆုံးမဲ့ scroll လုပ်နေခြင်းမှ ချက်ချင်းရရှိသော ကျေနပ်မှုကြောင့် ဦးနှောက်က ဆုလာဘ်ရနေသောအခါ အာရုံကြောစနစ်သည် အမြန်နှုန်းကို လိုအပ်လာစေရန် လေ့ကျင့်ခံရပြီး ပျင်းရိမှုကို ခံနိုင်ရည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ ဤပြဿနာကို ကိန်းဂဏန်းများက ထင်ရှားစေသည်- သုတေသနတစ်ခုအရ 2004 ခုနှစ်တွင် လူများသည် မျက်နှာပြင်တစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ခန့်မှန်းအားဖြင့် 2.5 မိနစ်လောက် အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း 2020 ခုနှစ်တွင် ထိုအချိန်သည် 47 စက္ကန့်အထိ ပြတ်တောက်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပျမ်းမျှလူတစ်ဦးသည် မိမိ smartphone ကို တစ်နေ့ 96 ကြိမ် စစ်ဆေးတတ်သည်။
စိုးရိမ်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သင့်အာရုံကို တစ်ကြိမ်ချင်းစီ နှောင့်ယှက်ခံရတိုင်း သင့်ဦးနှောက်သည် ပြန်လည်အာရုံစိုက်ရန် ပျမ်းမျှ 23 မိနစ်ခန့် လိုအပ်သည်။ ဤစက်ဝန်းသည် နေ့တိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပွားပါက နက်ရှိုင်းစွာ အာရုံစိုက်ပြီး လုပ်ရမည့် အလုပ်များသည် တကယ့်အခက်အခဲ ဖြစ်လာသည်။ Screen addiction သည် မလုံလောက်သော အနားယူမှုနှင့် ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော လူနေမှုပုံစံသို့လည်း ပို့ဆောင်တတ်ပြီး ၎င်းနှစ်ခုစလုံးသည် စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့၏ အဓိကမောင်းနှင်အားများဖြစ်ကာ သင့်ဆဲလ်များကို ပုံမှန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အိုမင်းရင့်ရော်စေသည်။
အမှန်တကယ် ADHD နှင့် Screen ကြောင့် ထိခိုက်သွားသော အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း
ဤအခြေအနေနှစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားပေးသည့် အဓိကကွာခြားချက်မှာ လက္ခဏာများ စတင်ပေါ်လာသည့် အချိန် ဖြစ်သည်။ ခွဲခြားနည်းမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
- ADHD: ဦးနှောက်အခြေခံ ကွဲပြားမှု၏ လက္ခဏာများကို ကလေးဘဝကတည်းက ခြေရာခံနိုင်ပြီး အခြေအနေမရွေး လက္ခဏာများသည် တည်ငြိမ်နေတတ်သည်။
- Pseudo-ADHD: များသောအားဖြင့် အရွယ်ရောက်ပြီးနောက် စတင်ဖြစ်ပေါ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ကိရိယာများ အသုံးပြုမှုပုံစံနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။
လူမှုမီဒီယာကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းက clinical ADHD ကို ဖြစ်စေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း prefrontal cortex (ADHD ရှိသူများတွင် ကွာခြားမှုများ တွေ့ရသော အတူတူသည့် ဧရိယာ) ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ကာ အာရုံစူးစိုက်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာနိုင်သည့် အတိုင်းအတာဖြင့် လျော့ကျစေသည်။ သတင်းကောင်းမှာ 2022 ခုနှစ်လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် လူမှုမီဒီယာမှ တစ်ပတ်တည်းခိုနားထားသူများသည် စိတ်ခံစားမှုနှင့် ဘဝအရည်အသွေး ပိုမိုကောင်းမွန်လာကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ရေရှည်အပြုအမူပြောင်းလဲမှု မရှိပါက ထိုအကျိုးကျေးဇူးများ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ ပြဿနာကို သတိပြုမိခြင်း၊ ဦးနှောက်ကို အလွန်အကျွံလှုံ့ဆော်မှုမှ အနားပေးခြင်း၊ နှင့် စိတ်ဖိစီးမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့သည် preventive medicine မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ် ပထမခြေလှမ်းများ ဖြစ်သည်။
အလုပ်နှင့် ဆက်ဆံရေးများကို ထိခိုက်ပြီးမှသာ အရွယ်ရောက်သူများက ဘာကြောင့် နောက်ကျမှ သတိပြုမိကြသနည်း

အရွယ်ရောက်အလုပ်လုပ်နေသူများတွင် ADHD သည် ကလေးများကဲ့သို့ ထိတ်လန့်လှုပ်ရှားနေသည့် ပုံစံအဖြစ် မပြသသောကြောင့် လူအများက ပြဿနာကို သိရှိရန် နှေးကွေးတတ်သည်။ ထိုအစား ၎င်းသည် “စိတ်၏မငြိမ်မသက်မှု” အဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီး—အတွေးများ အလွန်များပြားလျက် စိတ်က မရပ်မနား ပြေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်း—သည် သင့်အနီးက လူများ မမြင်နိုင်သည့် အရာ ဖြစ်သည်။
အရွယ်ရောက်သူများသည်လည်း မိမိတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် “လျော်ကြေးပေးမည့် မဟာဗျူဟာများ” ကို တည်ဆောက်တတ်ကြသည်။ ဥပမာ—နောက်ကျကျန်ရစ်မှု မဖြစ်စေရန်နှင့် အမှားများကို ဖုံးကွယ်ရန် နာရီပတ်လုံး အလုပ်လုပ်ခြင်း။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည့် workaholic များမျှသာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဤနည်းလမ်းများကို အားထားနေခြင်းကြောင့် ပြဿနာသည် ဖုံးကွယ်နေပြီး ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ စိမ့်ထွက်လာသည့်အထိ မမြင်သာဘဲ ရှိနေတတ်သည်-
- သတိမပြုမိခြင်းနှင့် မှားယွင်းသတ်မှတ်ခံရခြင်း: အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အသက်အရွယ်ရှိ အရွယ်ရောက်သူများ၏ 5% အထိသည် ဤအခြေအနေရှိနိုင်သော်လည်း သင့်လျော်သော စောင့်ရှောက်မှု ရရှိသူများမှာ 20% ထက် နည်းပါးသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများတွင် ပိုထိခိုက်ပြီး သုတေသနအရ 82% အထိသည် ဆရာဝန်များက ၎င်းတို့၏ လက္ခဏာများကို မသိမြင်ဘဲ ကျော်ဖြတ်တတ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို chronic stress သို့မဟုတ် depression ဟု မကြာခဏ မှားယွင်းသတ်မှတ်ခံရတတ်သည်။
- အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အခွင့်အလမ်းများ ဆုံးရှုံးခြင်း: တာဝန်များ တိုးပွားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က လျော်ကြေးပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အချိန်အထိ အခြေအနေက ဆက်လက်တင်းကျပ်လာသဖြင့် အာရုံစိုက်မှုလျော့နည်းမှုများကို လျစ်လျူမရှုနိုင်တော့ပါ။ နောက်ကျပြီးမှ ရောဂါရှာဖွေခံရသူများထဲတွင် 81% က ဤအခြေအနေကြောင့် မကောင်းသောဆုံးဖြတ်ချက်များချမိခြင်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော စီမံကိန်းများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရကြောင်း ဝန်ခံကြပြီး ၎င်းကြောင့် career advancement အခွင့်အလမ်းများ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။
- ဆက်ဆံရေးများအပေါ် ဖိအား: အာရုံလွင့်သွားခြင်း၊ အရေးကြီးသော နေ့စွဲများကို မေ
V Fertility Center
ဤဆောင်းပါးကို မျှဝေပါ
ဆောင်းပါး ထပ်မံကြည့်ရှုပါ
ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခရီးသွားလာမှု ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပိုမို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါ။

ကိုလက်စထရောမြင့်မားခြင်းသည် ကျန်းမာရေးပြဿနာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်အထိ လက္ခဏာများ မပြပါ
သင်သည် ကျန်းမာနေသည်ဟု ခံစားရနိုင်သော်လည်း သင့်ကိုလက်စထရောအဆင့်များက အခြားတစ်ဖက်မှ အခြေအနေကို ပြောပြနေနိုင်ပါသည် မြင့်မားသော ကိုလက်စထရောသည် များသောအားဖြင့် ကိုယ်တိုင်သိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာများ မဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် “တိတ်ဆိတ်” သော ကျန်းမာရေးစိုးရိမ်စရာအဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြခံရသည်။ သင်သည် စွမ်းအင်ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားရနိုင်ပြီး၊ ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေကာ၊ ကိုယ်အလေးချိန် ပုံမှန်အတိုင်း ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း သင့်သွေးထဲတွင် ကိုလက်စထရော သို့မဟုတ် အခြား atherogenic lipoproteins အဆင့်များ မြင့်နေသေးနိုင်ပါသည်။

ဦးနှောက် မျက်စိကွယ်ခြင်း (Brain Fog) — စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိတ်ဆို့မှုကို ဦးဆောင်သူများ စောင့်ကြည့်ရမည်
သင့်ဖန်သားပြင်ကို မျက်စိကျယ်ကျယ်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေပြီး တွေးမထွက်နိုင်၊ အာရုံစိုက်မှုက လွယ်လွယ်နဲ့ ပျက်သွားတတ်ခြင်း၊ ဒါမှမဟုတ် အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ပုံမှန်ထက် ပိုကြာအောင်ယူရတတ်ခြင်းတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ဖူးပါသလား။ ဒါတွေက သာမာန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုရဲ့ လက္ခဏာတွေတင်မဟုတ်ပါ—အဲဒါတွေက ဦးနှောက်မြူ (brain fog) ကို ညွှန်ပြနေတဲ့ လက္ခဏာတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

နောက်တစ်ကြိမ် လုံလောက်စွာ အိပ်စက်ပါ– အိပ်မပျော်ခြင်းကို တကယ်တမ်း ဖြစ်စေတဲ့ အကြောင်းရင်းများ ဘာလဲ
အထူးသဖြင့် သင့်ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ညလုံးပေါက် သင့်စိတ်က အပြည့်အဝ နိုးကြားနေဆဲဖြစ်သည့်အခါ အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဘာက ဖြစ်စေသလဲဟု စဉ်းစားဖူးပါသလား။ အိပ်မပျော်ခြင်းသည် မနက်ခင်းတွင် သင့်ရဲ့ စွမ်းအင်ကိုသာ မလုယူသွားပါ; အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းက သင့်ကျန်းမာရေးနှင့် ကိုယ်ခံအားစနစ်ကိုလည်း တိတ်တဆိတ် အားနည်းစေသည်။