အိမ်တွင် လေဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး နှင့် အထူးပြုကလင်နစ်အခြေပြု အာရုံကြောပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကုသမှု: မည်သို့ ရွေးချယ်မည်နည်း

လေဖြတ်ခြင်းပြီးနောက် မိသားစုများသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို အိမ်တွင် ဆက်လုပ်သင့်မလား သို့မဟုတ် အထူးပြု ဆေးခန်းတစ်ခုတွင် ဆက်လုပ်သင့်မလားဟု မကြာခဏ ဆုံးဖြတ်ရပါသည်။ မှန်ကန်သော အဖြေမှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ မသန်စွမ်းမှုအဆင့်၊ ကုထုံးရည်မှန်းချက်များ၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ အထောက်အပံ့၊ လုံခြုံရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် လူနာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ကုသမှု၏ ပြင်းထန်မှုတို့အပေါ် မူတည်ပါသည်။

အိမ်အခြေပြုနှင့် ဆေးခန်းအခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် ယှဉ်ပြိုင်နေသော အယူအဆများ မဟုတ်ပါ။ လူနာများစွာသည် အဆင့်အမျိုးမျိုးတွင် တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားကြပါသည်။ အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်ပတ်ဝန်းကျင်က အကဲဖြတ်ခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် အထောက်အပံ့ပေးခြင်းတို့ကို အကောင်းဆုံးနှင့် အလုံခြုံဆုံး အဆင့်တွင် ပေးနိုင်သနည်းဆိုသည့် အချက်ဖြစ်ပါသည်။

လေဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် သင့်တော်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ပတ်ဝန်းကျင် ဘာကြောင့် လိုအပ်သနည်း

လေဖြတ်ခြင်းကြောင့် ခွန်အား၊ ခံစားနိုင်စွမ်း၊ ဟန်ချက်ညီမှု၊ လမ်းလျှောက်နိုင်မှု၊ လက်နှင့် လက်ချောင်း အသုံးပြုနိုင်မှု၊ စကားပြောနိုင်မှု၊ မျိုချနိုင်မှု၊ သိမြင်မှု၊ အမြင်အာရုံ၊ စိတ်ခံစားချက်နှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့အပေါ် သက်ရောက်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် တူညီသော ရောဂါအမည်သည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လိုအပ်ချက်များကို အလွန်ကွဲပြားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သော်လည်း အိမ်အတွင်း အမှန်တကယ် လိုအပ်သည့် အလုပ်များကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သူတစ်ဦးသည် အိမ်အခြေပြု ကုထုံးမှ အလွန်အကျိုးရှိနိုင်ပါသည်။ ပြင်းထန်သော အားနည်းမှု၊ မကြာခဏ လဲကျခြင်း၊ မျိုချရခက်ခြင်းအန္တရာယ်၊ spasticity သို့မဟုတ် မျိုးစုံသော ချို့ယွင်းမှုများ ရှိသူတစ်ဦးအတွက်မူ ပိုမိုနီးကပ်သော multidisciplinary ကြီးကြပ်မှုနှင့် အထူးကိရိယာများ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

အိမ်အခြေပြု လေဖြတ်ပြန်လည်ထူထောင်ရေးက ဘာတွေ ပေးနိုင်သလဲ

အိမ်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် ကုထုံးပညာရှင်အား နေ့စဉ်ဘဝ တကယ်ဖြစ်ပျက်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးပါသည်။ ကုသမှုကို အောက်ပါ အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်နိုင်ပါသည်-

• လူနာ၏ ကိုယ်ပိုင် အိပ်ရာပေါ်သို့ ဝင်ခြင်းနှင့် ထွက်ခြင်း
• ရေချိုးခန်းနှင့် ရေချိုးကန်/ရေချိုးခန်း လုံခြုံရေး
• မီးဖိုချောင် အလုပ်များ
• လှေကားများနှင့် ဝင်ပေါက်များ
• ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ၏ ကိုင်တွယ်ပံ့ပိုးမှုနှင့် ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း
• တကယ့်နေရာများတွင် လမ်းလျှောက်ကိရိယာများ အသုံးပြုခြင်း
• ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်သော အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်

ရင်းနှီးသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် သွားလာပင်ပန်းမှု လျော့နည်းနိုင်ပြီး လက်တွေ့ကျသော အတားအဆီးများကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။ သင့်တော်သော ပြင်းထန်မှု၊ ကျွမ်းကျင်သော လေဖြတ်ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် ပုံမှန် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုတို့ကို ပေးနိုင်ပါက အိမ်အခြေပြု ဝန်ဆောင်မှုများသည် ထိရောက်နိုင်ပါသည်။

ရှုပ်ထွေးသော လေဖြတ်ဖြစ်ရပ်များအတွက် အိမ်အခြေပြု ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး၏ ကန့်သတ်ချက်များ

အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကုထုံးပညာရှင်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနိုင်မှု၊ ကြီးမားသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကိရိယာများ၊ ကိုယ်အလေးချိန်ထောက်ပံ့မှု စနစ်များ၊ robotics၊ အထူးပြု မျိုချမှု အကဲဖြတ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ထပ်ခါထပ်ခါ အကြိမ်များစွာ လုပ်ဆောင်သော လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် အပေါ်လက်လုံးပိုင်း လေ့ကျင့်မှုများကို ရယူနိုင်မှု ကန့်သတ်နိုင်ပါသည်။

Session အကြိမ်ရေသည်လည်း လူနာလိုအပ်သည့် အဆင့်ထက် နည်းပါးနိုင်ပါသည်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများသည် သင့်တော်သော သင်ကြားမှုမရှိဘဲ ပရိုဂရမ်၏ အပိုင်းများစွာကို တာဝန်ယူရနိုင်ပါသည်။ သေးငယ်သော်လည်း သွားလာခက်ခဲသော အိမ်တစ်အိမ်တွင် လုံခြုံစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်းတို့သည် ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။

အိမ်အခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် အလိုအလျောက် ပြင်းထန်မှုနည်းသည်ဟု မဆိုလိုပါ၊ သို့သော် မိသားစုများအနေဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုက လူနာ၏ ရည်မှန်းချက်များအတွက် လိုအပ်သည့် ကြိမ်နှုန်း၊ ဘာသာရပ်များနှင့် ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းမှုကို ပေးနိုင်မနိုင် မေးမြန်းသင့်ပါသည်။

ပြင်းထန်သော ဆေးခန်းအခြေပြု Neurorehabilitation က ဘာတွေ ပေးသလဲ

အထူးပြု ဆေးခန်းတစ်ခုသည် rehabilitation physician, physiotherapist, occupational therapist, speech-language therapist နှင့် အခြား ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကို တစ်ခုတည်းသော ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းထားသည့် အစီအစဉ်တစ်ခုအတွင်း ပေါင်းစည်းပေးနိုင်ပါသည်။ လူနာသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကြီးကြပ်မှုနှင့် အချိန်ဇယားဖြင့် စီမံထားသော အနားယူချိန်များဖြင့် တစ်နေ့တည်းတွင် ကုသမှုအစိတ်အပိုင်းများစွာကို ပြီးမြောက်နိုင်ပါသည်။

ဆေးခန်းအခြေပြု စောင့်ရှောက်မှုတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်-

- လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်ညီမှု၊ အပေါ်လက်လုံးပိုင်း၊ စကားပြော၊ မျိုချမှုနှင့် သိမြင်မှုတို့ကို အသေးစိတ် အကဲဖြတ်ခြင်း

- ထပ်ခါထပ်ခါ အကြိမ်များစွာ လေ့ကျင့်သည့် task-specific training

- ကိုယ်အလေးချိန်ထောက်ပံ့ထားသော လမ်းလျှောက်လေ့ကျင့်မှု သို့မဟုတ် robotic gait training

- အပေါ်လက်လုံးပိုင်း robotics နှင့် sensor-based feedback

- ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်ရှိလျှင် brain stimulation သို့မဟုတ် neuromuscular stimulation

- ပုံမှန် တိုးတက်မှုတိုင်းတာခြင်းနှင့် အစီအစဉ် ပြုပြင်ညှိနှိုင်းခြင်း

- အိမ်သို့ ပြန်ပြောင်းရာတွင် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ ပညာပေးခြင်း

နည်းပညာသည် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားမှသာ အသုံးဝင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဆေးခန်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှု သို့မဟုတ် လက်ဖြင့်ပြုလုပ်သည့် စောင့်ရှောက်မှုကို အစားထိုးမနေဘဲ ကုထုံးပညာရှင် ဦးဆောင်သော လေ့ကျင့်မှုကို အထောက်အကူပြုသင့်ပါသည်။

လူနာများအနေဖြင့် အဆင့်မြင့် နည်းပညာ၊ နေ့စဉ်ကုထုံး သို့မဟုတ် multidisciplinary စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နိုင်သည့် အခြေအနေများ

လူနာတွင် အောက်ပါအခြေအနေများ ရှိပါက ပိုမိုပြင်းထန်သော ဆေးခန်းအခြေပြု စောင့်ရှောက်မှုကို စဉ်းစားနိုင်ပါသည်-

- လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်းတွင် သိသာသော ခက်ခဲမှု

- မကြာခဏ လဲကျခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ချက်ညီမှု မကောင်းခြင်း

- လက်နှင့် လက်ချောင်းများတွင် ပြင်းထန်သော ချို့ယွင်းမှု

- စကားပြော၊ မျိုချမှု သို့မဟုတ် သိမြင်မှု လိုအပ်ချက်များ

- spasticity, နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော နေရာချထားမှု ပြဿနာများ

- ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားသော session များ လိုအပ်သည့် နိမ့်ပါးသော ခံနိုင်ရည်

- ပိုနည်းသော အကြိမ်ရေရှိသည့် ပရိုဂရမ်ဖြင့် တိုးတက်မှု နည်းပါးခြင်း

- အထူးကိရိယာများ သို့မဟုတ် ဘာသာရပ်များစွာ လိုအပ်သော ရည်မှန်းချက်များ

ပြင်းထန်မှုဆိုသည်မှာ လူနာကို အကြောင်းမဲ့ ပင်ပန်းစေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ အာရုံစူးစိုက်နိုင်မှု၊ အိပ်စက်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုတို့အပေါ် မူတည်၍ ပမာဏကို ချိန်ညှိရပါမည်။

မည်သည့် ရွေးချယ်မှု သင့်တော်သည်ကို မိသားစုများက မည်သို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်မလဲ

မိသားစုများသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအဖွဲ့အား အောက်ပါ မေးခွန်းများကို မေးနိုင်ပါသည်-

1 လူနာသည် outpatient သို့မဟုတ် intensive rehabilitation အတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုရှိပါသလား?

2 မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်များက လွတ်လပ်မှုနှင့် လုံခြုံရေးကို အများဆုံး ကန့်သတ်နေပါသလဲ?

3 လူနာသည် မည်မျှသော ကုထုံးကို ခံနိုင်ပြီး အကျိုးရှိနိုင်ပါသလဲ?

4 မည်သည့် ဘာသာရပ်များနှင့် ကိရိယာများ လိုအပ်ပါသလဲ?

5 အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်သည် လုံခြုံစွာ လေ့ကျင့်နိုင်ရန် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါသလား?

6 ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ ရှိပါသလား၊ ၎င်းတို့အတွက် မည်သည့် သင်ကြားမှု လိုအပ်ပါသလဲ?

7 တိုးတက်မှုကို မည်သို့ တိုင်းတာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မည်သို့ ပြန်လည်သုံးသပ်