မေမာရှိမှု? သာမန်အမှတ်လိုက်ပျောက်မှုမဟုတ်နိုင်ပါ။ ထိုင်းနိုင်ငံအသက်ကြီးလူဦးရေတွင် အယ်လ်ဇာမာရောဂါ၏ နိမိတ်ညွှန်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်ခြင်း

ဆေးပညာဝန်ရှိခွင့်ဌာနေဌာနေ အောက်ရှိ အာရုံကြောဆိုင်ရာ အင်စတီကျုသည် တိုင်းပြည်၏ အိုမင်းသူများအပေါ် အလီဇိုင်မားရောဂါသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကို မျက်နှာထားရသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သတိပေးပါသည်။ အလီဇိုင်မားရောဂါသည် မှတ်မွတ်မိမိကိုသာပင် မပျက်စီးစေဘဲ၊ အပြုအမူ၊ စိတ်ခံစားမှုများနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ငန်းခွင်များကိုပါ ခံစားရစေပြီး၊ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ပါးပါးနည်းမှ လျင်မြန်၍ မေးလိုခြင်းကို အကြောင်းပြုသော ကောင်းမွန်သော မေးရန်မှ စတင်၍ နောက်ဆုံး အဆင့် အခက်အခဲများ အထိ ကြီးပြင်းလာသည်။

ထိုင်းနိုင်ငံသည် ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် အရာပြည့်သော လူမူလျှောက်ကောင်စီပြည့်သော လူမှုတော်ဝင်ဆိုရှယ်လူ့ထိန်းသိမ်းမှု (super-aged society) တွင် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ပြည်နယ်အဆင့်တွင် လူဦးရေ၏ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပိုသော လူများ အသက် (၆၀) နှစ်ရှိနေပါပြီ။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင်၊ လူပေါင်း ၁၂ သန်းခန့်ကြား အားဖြင့် ၆၅၁,၉၅၀ ခန္တာစု၏ အိုမင်းလိုက်သူများစွာသည် မှောင့်ကုန်စစ်သည် အလီဇိုင်မားရောဂါကြောင့် ကာမူတို့ သည် ၅.၄၃ ရာခိုင်နှုန်း (၅.၄၃%) ထက်ထပ်၍ အမှားမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအကြံပြု၍ မြို့ပြူမတိုင်းပြည်များရှိထားသော အိုမင်းလူတိုင်းကို ထိန်းသိမ်းအားကောင်းမှုကို ပညာရပ်များသော ကုသာဆေးရုံများအပေါ်လတ်ဖြည့်စွာအားပါတော်တော်ပြုခြင်းမဆက်စပ်ရေးတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

အလီဇိုင်မားရောဂါသည် ဦးနှောက်တည်ရှိမှုပေါင်းများ၏ ထောက်လေဆာသော အဖုံးများကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ နရုံးဆယ်ချက်ကို ထိခိုက်ရရှိစေပြီး ဦးနှောက်ဟာမရေတွင် ဖြတ်ထွင်းခံရပါသည်။ ရောဂါပေါင်းထုံမှုများမှာ ဦးဦးနှင့် ပြောပြမကြာခဏရှိနေသောနေတဲ့ပျက်ခြင်း၊ နေတဲ့အချိန်ရှိခွင့်များကို လမ်းလျှောက်ခြင်းမှာကွံများသောလျှော်ချက်များ ပါဝင်နေရသည်။ ရောဂါဖြစ်ပွားရှုထောင်ကြောင့် ယခင်နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်မှ နောက်ဆုတ်နေသည်နှင့် အသက်။ရေတို့ ပါဝင်ရှိသည်။ ကုသဖြတ်ခြင်းမပါလမ်းမှာမ