ထိုင်းနိုင်ငံသည် မိုးရာသီအတွင်း အဆိပ်ပြင်း မှိုများနှင့်ပတ်သက်၍ သတိပေး—ဖျားနာမှု ၃၃၅ ကြိမ်နှင့် သေဆုံးမှု ၁ ခုအပြီး

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များသည် မိုးရာသီအတွင်း တောမှိုများ စားသုံးခြင်း၏ အန္တရာယ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ပြည်သူများအား သတိပေးနေကြပြီး ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှ စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်အထိ ကျန်းမာရေးဒေသ ၉ တွင် မှိုအဆိပ်သင့်မှု ၃၃၅ ကြိမ်နှင့် သေဆုံးမှု ၁ ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ အချို့သော အဆိပ်များသည် အပူကို ခံနိုင်ရည်ရှိနိုင်သဖြင့် ချက်ပြုတ်ခြင်းက အဆိပ်ရှိသော မှိုများကို အန္တရာယ်ကင်းစေမည်ဟု မပြောနိုင်ကြောင်း တာဝန်ရှိသူများက အလေးထား ပြောဆိုသည်။

Nakhon Ratchasima ရှိ ရောဂါကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးရုံး ဒေသ ၉ ၏ ဒါရိုက်တာ Dr. Sailak Pimkoh က မိုးရာသီသည် တောမှိုများ သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ဖွားရန် သင့်လျော်သော အခြေအနေများကို ဖန်တီးပေးကြောင်း ပြောသည်။ မှိုမျိုးစိတ်များစွာသည် စားသုံးနိုင်သော်လည်း အဆိပ်ရှိသော မျိုးများသည် အထူးသဖြင့် ငယ်ရွယ်နေစဉ်တွင် အန္တရာယ်ကင်းသော မှိုများနှင့် ထူးခြားစွာ ဆင်တူနိုင်ကြောင်းလည်း ပြောကြားသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များက ရိုးရှင်းသော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုကို လိုက်နာရန် ပြည်သူများအား တိုက်တွန်းနေသည်- မှိုကို မသိပါက သို့မဟုတ် မည်သည့်မျိုးစိတ်ဖြစ်ကြောင်း မသေချာပါက မခူးပါနှင့်၊ မဝယ်ပါနှင့်၊ မစားပါနှင့်။

အဆိပ်ရှိသော မှိုများနှင့် စားသုံးနိုင်သော မှိုများသည် အလွန်ဆင်တူနိုင်သည်

အဓိက စိုးရိမ်ရသည့်အချက်ներիցတစ်ခုမှာ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်တစ်ခုတည်းပေါ်မူတည်၍ အဆိပ်ရှိသော မှိုများနှင့် စားသုံးနိုင်သော မှိုများကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲခြင်းဖြစ်သည်။

အာဏာပိုင်များက အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော တောမှိုများစွာကို ဖော်ပြထားပြီး ထိုအထဲတွင် ဒေသအလိုက် hed ra-ngok phit, hed ra-ngok hin, hed ra-ngak သို့မဟုတ် hed khai tai sak ဟု ခေါ်ကြသော အဆိပ်ရှိ Amanita မျိုးစိတ်များ ပါဝင်သည်။ အချို့သည် အစားအစာအတွက် စုဆောင်းစားသုံးလေ့ရှိသော ဖြူရောင်မှိုများနှင့် အလွန်တူနိုင်သည်။

အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည့် အခြားမှိုများအဖြစ် ဒေသအလိုက် hed than lueat, hed mueak khrai lueang နှင့် hed muak chin ဟု ခေါ်သော မျိုးစိတ်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်၊ အရောင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တို့သည် ပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့် ယခင်က မှိုခူးဖူးသည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခုတည်းကို မှိုစားသုံးရန် ဘေးကင်းကြောင်း သက်သေအဖြစ် မယူဆသင့်ကြောင်း အာဏာပိုင်များက သတိပေးသည်။

ရိုးရာစမ်းသပ်နည်းများဖြင့် မှိုအဆိပ်ရှိမရှိ မသိနိုင်

ထိုင်းကျန်းမာရေးတာဝန်ရှိသူများက အဆိပ်ရှိသော မှိုကို ခွဲခြားနိုင်သည်ဟု တချို့က ယုံကြည်လေ့ရှိသည့် ရိုးရာနည်းလမ်းများကို အားမကိုးရန်လည်း သတိပေးနေသည်။

မှိုကို ဆန်၊ ကြက်သွန်ဖြူသေးသေး၊ ကြက်သွန်ဖြူမြစ်များနှင့်အတူ ပြုတ်ပြီး အရောင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ခြင်း၊ ချက်နေသည့် မှိုအိုးထဲသို့ ငွေထည်ပစ္စည်းများ ထည့်ကြည့်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပိုးမွှားများ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်များ စားပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် မှိုသည် ဘေးကင်းသည်ဟု ယူဆခြင်းတို့သည် အဆိပ်ပါဝင်မှု ရှိမရှိကို ယုံကြည်စိတ်ချရစွာ မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။

ချက်ပြုတ်ခြင်းကလည်း အန္တရာယ်ကင်းမှုကို အာမခံမပေးနိုင်ပါ။ အချို့သော မှိုအဆိပ်များသည် အပူခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မှိုများကို ကောင်းစွာ ချက်ပြီးနောက်တွင်တောင် အန္တရာယ်ရှိနေဆဲ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျန်းမာရေးဒေသ ၉ တွင် ဖြစ်ပွားမှု ၃၃၅ ကြိမ်နှင့် သေဆုံးမှု ၁ ကြိမ် မှတ်တမ်းတင်

၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှ စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်အထိ ပါဝင်သည့် ကူးစက်ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအရ ကျန်းမာရေးဒေသ ၉ တွင် မှိုနှင့် ဆက်စပ်သော အစာအဆိပ်သင့်မှု ၃၃၅ ကြိမ်နှင့် သေဆုံးမှု ၁ ကြိမ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

Chaiyaphum ပြည်နယ်တွင် အများဆုံးဖြစ်ပြီး ဖြစ်ပွားမှု ၁၈၈ ကြိမ်နှင့် သေဆုံးမှု ၁ ကြိမ် ရှိသည်။ Surin တွင် ၆၅ ကြိမ်၊ Buriram တွင် ၅၈ ကြိမ်နှင့် Nakhon Ratchasima တွင် ၂၄ ကြိမ် ရှိပြီး ထိုပြည်နယ် ၃ ခုတွင် သေဆုံးမှု မရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဖြစ်ပွားမှုများသည် အမျိုးသားများထက် အမျိုးသမီးများတွင် ပိုမိုများပြားစွာ အစီရင်ခံထားသည်။ အသက် ၆၅ နှစ်နှင့်အထက် လူများသည် အထိခိုက်အများဆုံး အုပ်စုဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အသက် ၅၅-၆၄ နှစ်အရွယ်များ ဖြစ်သည်။ လယ်ယာသီးနှံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးသည့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်သားများသည်လည်း ထိခိုက်လေ့ရှိသော အလုပ်အကိုင်အုပ်စုများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

မှိုစားပြီးနောက် လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်ပါက ဘာလုပ်ရမည်

မှိုအဆိပ်သင့်ခြင်း၏ လက္ခဏာများတွင် မူးဝေခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်နာခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်း တို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

မှိုစားပြီးနောက် ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်ပါက လက္ခဏာများ သက်သာလာမလာကို စောင့်ကြည့်နေမည့်အစား ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု ခံယူသင့်သည်။

လူနာများသည် မကြာသေးမီက မှိုစားခဲ့ကြောင်း ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများကို ပြောကြားသင့်သည်။ ဖြစ်နိုင်ပါက မှိုအကြွင်းအကျန်များ သို့မဟုတ် မှိုဓာတ်ပုံများကို ယူဆောင်လာပြီး အဆိပ်သင့်မှုရင်းမြစ် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများ ခွဲခြားနိုင်ရန် ကူညီသင့်သည်။

တူညီသော အုပ်စု သို့မဟုတ် အစားအစာမှ မှိုစားခဲ့သူများကိုလည်း အသိပေးပြီး လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်မလာ စောင့်ကြည့်ရန် အကြံပေးသင့်သည်။

အန်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခြင်း သို့မဟုတ် ကြက်ဥအဖြူအစိမ်းကို စားပြီး အန်စေဖို့ ကြိုးပမ်းခြင်းတို့ကို တိုက်တွန်းမထားကြောင်း အာဏာပိုင်များက အထူးသတိပေးထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုလုပ်ရပ်များသည် အစာသို့မဟုတ် အခြားရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်နိုင်ချေကို တိုးမြှင့်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရင်းအမြစ်မှ မှိုများကို ရွေးချယ်ပါ

အဆိပ်သင့်မှု အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ထားသော သို့မဟုတ် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရင်းအမြစ်များမှ မှိုများကို ဝယ်ယူရန်နှင့် မရင်းနှီးသော တောမှိုများကို မခူးရန် အကြံပြုထားသည်။

စိုက်ပျိုးရေးဓာတုပစ္စည်းများ အသုံးပြုထားသည့် နေရာများတွင် ပေါက်သော တောမှိုများကိုလည်း ရှောင်ရှားသင့်သည်။ မှိုများကို အစိမ်းစားခြင်း သို့မဟုတ် မကျက်တကျက်စားခြင်း မပြုလုပ်သင့်ပါ။

ထို့အပြင် အချို့သော မှိုမျိုးစိတ်များသည် အရက်နှင့် အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်စေနိုင်ပြီး မလိုလားအပ်သော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သဖြင့် အရက်နှင့်အတူ တောမှိုများ စားသုံးရာတွင် သတိထားရန် ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များက အကြံပေးထားသည်။

ပြည်သူ့ကျန်းမာရေး၏ အဓိက သတင်းစကားမှာ ရိုးရှင်းသည်-

“မသိရင်၊ မသေချာရင် မခူးပါနဲ့၊ မစားပါနဲ့။”

မှိုစားပြီးနောက် လက္ခဏာများ ခံစားရသူ မည်သူမဆို ချက်ချ