WHO က စိတ်ရောဂါကု အဖွဲ့အစည်းများမှ လူထုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို တောင်းဆိုသည်
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် နိုင်ငံများအား ရေရှည် စိတ်ရောဂါဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းအခြေပြု ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုမှ လူ့အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်ပေးပြီး၊ တစ်ဦးချင်း၏ ရွေးချယ်မှုကို လေးစားကာ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နိုင်မှုကို အထောက်အပံ့ပေးသော ရပ်ရွာအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများသို့ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် တိုက်တွန်းလျက်ရှိသည်။ ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့ 2026 မတိုင်မီ WHO သည် စိတ်ရောဂါဆေးရုံများနှင့် အမျိုးသားကျန်းမာရေးစနစ်များအား ပိုမိုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး လူပုဂ္ဂိုလ်ဗဟိုပြု စိတ်ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဘက်သို့ ဦးတည်ရွေ့လျားနိုင်ရန် ကူညီမည့် လက်တွေ့အသုံးဝင်သော လမ်းညွှန်ချက်အသစ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်း (WHO) သည် နိုင်ငံများအား ရေရှည် စိတ်ရောဂါဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုမှ လူ့အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းရွေးချယ်မှုကို လေးစားကာ လွတ်လပ်စွာနေထိုင်မှုကို အထောက်အပံ့ပေးသည့် လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး ဝန်ဆောင်မှုများသို့ အကူးအပြောင်းကို အရှိန်မြှင့်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ 2026 ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့ မတိုင်မီ WHO သည် စိတ်ရောဂါဆေးရုံများနှင့် နိုင်ငံတော် ကျန်းမာရေးစနစ်များအား ပိုမို ပါဝင်ဖော်ဆောင်နိုင်ပြီး လူကိုဗဟိုပြုသည့် စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ ရွေ့လျားရန် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် လက်တွေ့ကျ သစ်လွင်လမ်းညွှန်ချက်များကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
2026 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၉ ရက်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ဤကြေညာချက်သည် စိတ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေရှိသူများကို လများ၊ နှစ်များ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များအထိပင် ထားရှိနိုင်သည့် နိုင်ငံများစွာတွင် ကြီးမားသည့် စိတ်ရောဂါဆေးရုံများနှင့် လူမှုစောင့်ရှောက်ရေး အဖွဲ့အစည်းများအပေါ် ဆက်လက်မှီခိုနေမှုကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။
WHO ၏အဆိုအရ ထိုအဖွဲ့အစည်းများတွင် နေထိုင်သူများ၏ နီးပါး တစ်ဝက်ခန့်ကို မိမိဆန္ဒမပါဘဲ ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး၊ မကြာခဏ မိသားစုများ၊ အသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် နေ့စဉ်အခွင့်အလမ်းများမှ ခွဲခြားထားခံရသည်။
အဖွဲ့အစည်းက လူများသည် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ပါဝင်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင်း သင့်လျော်သော စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိနိုင်စေရန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။
WHO သည် အဖွဲ့အစည်းမှ လူမှုအခြေပြု စောင့်ရှောက်မှုသို့ ပြောင်းလဲရေးအတွက် လမ်းညွှန်ချက်အသစ်ကို မိတ်ဆက်
WHO ၏ ကြေညာချက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စိတ်ရောဂါဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သူများကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်ရန် ကူညီပေးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သော deinstitutionalization (DI) ကို ထောက်ပံ့သည့် လမ်းညွှန်အသစ်တစ်ခုရှိသည်။
ဤလမ်းညွှန်ချက်သည် အထူးသဖြင့် စိတ်ရောဂါဆေးရုံများတွင် ခြောက်လ သို့မဟုတ် ထိုထက်ကြာရှည်စွာ နေထိုင်နေသူများကို ရည်ရွယ်ထားသည်။
လူနာများကို ဆေးရုံမှ ရိုးရိုးတန်းတန်း ဆင်းခွင့်ပေးခြင်းသာ မဟုတ်ဘဲ၊ deinstitutionalization သည် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ထားသော ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု၊ နေအိမ်၊ လူမှုဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ဆက်လက်သော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအထောက်အပံ့တို့ကို လိုအပ်သည်။
WHO သည် လူများသည် ၎င်းတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း လုံခြုံစွာ၊ လွတ်လပ်စွာနှင့် အဓိပ္ပါယ်ရှိစွာ နေထိုင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိသင့်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။
လမ်းညွှန်အသစ်သည် ဤကူးပြောင်းမှုကို ထောက်ပံ့ရန် စိတ်ရောဂါဆေးရုံခေါင်းဆောင်များနှင့် ကျန်းမာရေးစနစ်များအတွက် လက်တွေ့ကျသော အကြံပြုချက်များကို ပေးထားသည်။
၎င်း၏ အဓိကဦးစားပေးချက်များတွင် မလိုအပ်သော စိတ်ရောဂါဆေးရုံတင်ခြင်းများကို လျှော့ချခြင်း၊ အဖွဲ့အစည်းတွင်း အကြာကြီးနေထိုင်မှုကို ကာကွယ်ခြင်း၊ လူ့အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်ရန် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို တိုးတက်စေခြင်း၊ နှင့် လူများကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းဘဝသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရာတွင် အထောက်အပံ့ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
WHO: စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသည် လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစားရမည်
WHO ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဒေါက်တာ Tedros Adhanom Ghebreyesus က စိတ်ကျန်းမာရေးအထောက်အပံ့ ရယူရန်အတွက် လူများသည် ၎င်းတို့၏ အခြေခံအခွင့်အရေးများကို စွန့်လွှတ်ရမည့်အခြေအနေ မရှိသင့်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။
“လူများသည် ဆက်လက်သော စိတ်ကျန်းမာရေးအထောက်အပံ့ ရရှိရန် ၎င်းတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်၊ ဂုဏ်သိက္ခာ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း နေရာကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုအပ်သင့်ပါ,” ဟု သူက ပြောကြားခဲ့သည်။
WHO သည် အစိုးရများအား ရေရှည် အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုအပေါ် မှီခိုမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ရရှိနိုင်ကာ အခွင့်အရေးအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး ဝန်ဆောင်မှုများသို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြောင်းလဲရန် တိုက်တွန်းနေသည်။
ဤချဉ်းကပ်မှုသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကုသမှုထက် ကျော်လွန်၍ လူမှုပါဝင်မှု၊ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်နှင့် ဘဝအရည်အသွေးတို့ကို ပါဝင်စေသည့် စိတ်ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဆိုင်ရာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နားလည်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
စိတ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေရှိသူများကို ၎င်းတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် ပါဝင်နိုင်စေပြီး လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းဘဝတွင် ပါဝင်နိုင်စေရန် အထောက်အပံ့ပေးသင့်ကြောင်း အဖွဲ့အစည်းက အလေးထားဖော်ပြသည်။
နိုင်ငံများ၏ 9% သာ လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်
WHO ၏ Mental Health Atlas သည် နိုင်ငံများက လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ တိုးတက်နေရာတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်များ ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။
အစီရင်ခံစာသည် အရေးကြီးသော တွေ့ရှိချက် သုံးချက်ကို ဖော်ပြထားသည်-
-
အစီရင်ခံနိုင်ငံများ၏ 9% သည် လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ အပြည့်အဝ ကူးပြောင်းပြီးဖြစ်သည်။
-
အစီရင်ခံနိုင်ငံများ၏ 53% သည် စိတ်ကျန်းမာရေးစနစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၏ အစပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။
-
စိတ်ရောဂါဆေးရုံသို့ ဝင်ရောက်ကုသခံရသူများ၏ 28% သည် ခြောက်လထက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
ဤကိန်းဂဏန်းများသည် နိုင်ငံတော် စိတ်ကျန်းမာရေးစနစ်များ ရင်ဆိုင်နေရသည့် စိန်ခေါ်မှု အရွယ်အစားကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။
နိုင်ငံများစွာသည် လူမှုစိတ်ကျန်းမာရေး ဝန်ဆောင်မှုများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေသော်လည်း အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုသည် နေရာအများအပြားတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍ၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။
WHO ၏ တွေ့ရှိချက်များအရ မူဝါဒကတိကဝတ်များသာ မလုံလောက်ဘဲ လူများအား စိတ်ရောဂါအဖွဲ့အစည်းများ၏ ပြင်ပတွင် နေထိုင်နိုင်စေမည့် ဝန်ဆောင်မှုများအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
လူမှုစိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသည် ဆေးရုံပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုထက် ပိုလိုအပ်
WHO သည် အောင်မြင်သော deinstitutionalization ကို စိတ်ရောဂါဆေးရုံများ တစ်ခုတည်း လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် မရရှိနိုင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။
ရေရှည်တည်တံ့သော ကူးပြောင်းမှုအတွက် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု၊ နေအိမ်၊ လူမှုဖူလုံရေး၊ ပညာရေးနှင့် အလုပ်အကိုင်စနစ်များအကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်သည်။
ရေရှည် အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုမှ ထွက်ခွာလာသူများအတွက် သင့်လျော်သော နေအိမ်ရရှိမှုသည် အထူးအရေးကြီးပြီး တည်ငြိမ်သော နေထိုင်ရာနေရာသည် နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် အခြေခံတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
လူမှုအခြေပြု ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများသည် လိုအပ်သည့်အခါ ဆက်လက်ကုသမှု၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် စိတ်ကျန်းမာရေးအထောက်အပံ့ ပေးနိုင်ရန်လည်း ရှိရမည်။
ပညာရေးနှင့် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများသည် လူတစ်ဦးချင်းအား လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ပါဝင်နိုင်ရန် ကူညီနိုင်သည်။
မိသားစုများနှင့် စောင့်ရှောက်သူများအတွက်လည်း လူများအား လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းဘဝသို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်ရန် သတင်းအချက်အလက်၊ လက်တွေ့အကူအညီနှင့် အထောက်အပံ့ လိုအပ်နိုင်သည်။
ဤဝန်ဆောင်မှုများမရှိပါက အဖွဲ့အစည်းများမှ ဆင်းခွင့်ရသူများသည် စောင့်ရှောက်မှုရယူရန်၊ တည်ငြိမ်သော နေအိမ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ပါဝင်ရန် အတားအဆီးသစ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် WHO သည် တစ်ဦးချင်း၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ရွေးချယ်မှုများကို ကူးပြောင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်၏ ဗဟိုတွင် ထားရှိသည့် ညှိနှိုင်းထားသော စီမံကိန်းရေးဆွဲမှုကို ထောက်ခံအားပေးနေသည်။
2026 ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့က ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံများကို မီးမောင်းထိုးပြ
WHO ၏ လမ်းညွှန်အသစ်သည် နှစ်စဉ် အောက်တိုဘာ 10 ရက်တွင် ကျင်းပသော 2026 ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့ ၏ ဆောင်ပုဒ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။
ယခုနှစ်၏ ဆောင်ပုဒ်မှာ-
“ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံများကို ကြားနာပါ: တကယ့်အသံများ၊ တကယ့်ပြောင်းလဲမှု။”
ဤဆောင်ပုဒ်သည် စိတ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေများနှင့် အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုကို ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့ရသူများအား စိတ်ကျန်းမာရေးစနစ်များကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခြင်းနှင့် တိုးတက်စေခြင်းတွင် ပါဝင်စေရန် အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။
WHO က ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံရှိသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဘဝအပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်သည့် ဝန်ဆောင်မှုများ၊ မူဝါဒများနှင့် ကုသမှုပုံစံများနှင့်ပတ်သက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များမှ မကြာခဏ ချန်လှပ်ခံရကြောင်း ဖော်ပြသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ အမြင်များသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာမှု၊ စောင့်ရှောက်မှုရယူရာတွင် အတားအဆီးများ၊ လူမှုပါဝင်မှုနှင့် လွတ်လပ်စွာနေထိုင်ရန် လိုအပ်သော လက်တွေ့အထောက်အပံ့များအကြောင်း တန်ဖိုးရှိသည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပေးနိုင်သည်။
အဖွဲ့အစည်းက ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိသော တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှု မဟုတ်ဘဲ အဓိပ္ပါယ်ရှိသော ပါဝင်မှုကို တောင်းဆိုနေသည်။
ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံရှိသူများသည် စိတ်ကျန်းမာရေး ဝန်ဆောင်မှုများ ပုံဖော်ရာတွင် ပါဝင်ရမည်
လွတ်လပ်သော ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံ အကြံပေးနှင့် ထောက်ခံအားပေးသူ Grace Gatera က အဖွဲ့အစည်းတွင်း စောင့်ရှောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသူများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်စေရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။
“လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ စောင့်ရှောက်မှုကို ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သန်းခဲ့ရခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိသူများနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ရမည်၊ ၎င်းတို့အတွက်သာ မဟုတ်ပါ,” ဟု သူမက ပြောကြားခဲ့သည်။
ဤကြေညာချက်သည် စိတ်ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု ရယူနေသူများသည် ၎င်းတို့ဘဝအပေါ် သက်ရောက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် တက်ကြွသော မိတ်ဖက်များ ဖြစ်သင့်ကြောင်း WHO ၏ ရပ်တည်ချက်ကို အားဖြည့်ပေးသည်။
၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများသည် မူဝါဒချမှတ်သူများနှင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူများအား ရှိပြီးသား စနစ်များ၏ အားသာချက်များနှင့် ကန့်သတ်ချက်များကို ပိုမိုနားလည်စေနိုင်သည်။
အဓိပ္ပါယ်ရှိသော ပါဝင်မှုသည် ပြန်လည်ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်မှု၊ တစ်ဦးချင်းရွေးချယ်မှုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ပါဝင်မှုကို အထောက်အပံ့ပေးသည့် ဝန်ဆောင်မှုများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင်လည်း အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။
WHO သည် ဒေသအမျိုးမျိုးမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့်အတူ၊ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံရှိသူများပါဝင်ကာ deinstitutionalization လမ်းညွှန်အသစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
၎င်း၏ အကြံပြုချက်များကို မတူညီသော ကျန်းမာရေးစနစ်များ၊ နိုင်ငံတော်မူဝါဒများနှင့် ဒေသန္တရအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြင်ဆင်အသုံးပြုနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
WHO လမ်းညွှန်ချက်က စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု၏ အနာဂတ်အတွက် ဆိုလိုသည့်အရာ
လူမှုအခြေပြု စိတ်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုသို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် စိတ်ကျန်းမာရေး ဝန်ဆောင်မှုများကို စီစဉ်နှင့် ပေးအပ်ပုံတွင် သိသာထင်ရှားသည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ရိုးရာ အဖွဲ့အစည်းပုံစံများသည် ကြီးမားသော စိတ်ရောဂါဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများအတွင်း ကုသမှုနှင့် ရေရှည်အထောက်အပံ့ကို စုစည်းထားလေ့ရှိသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လူမှုအခြေပြု ချဉ်းကပ်မှုများသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုများကို လူနေရာနှင့် နီးစပ်အောင် ပေးအပ်ရန်နှင့် လူမှုအထောက်အပံ့များနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဤသည်မှာ ဆေးရုံအခြေပြု စိတ်ရောဂါစောင့်ရှောက်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဆေးရုံများသည် လိုအပ်သော အရေးပေါ်နှင့် အထူးပြုကုသမှုများကို ဆက်လက်ပေးနိုင်ပြီး၊ လူမှုဝန်ဆောင်မှုများက မလိုအပ်သော ရေရှည် အဖွဲ့အစည်းတွင်း ထားရှိမှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် စောင့်ရှောက်မှု ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို ထောက်ပံ့ရန် ကူညီနိုင်သည်။
အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ လူများသည် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် အခွင့်အရေးများနှင့် ကိုက်ညီသည့် အနည်းဆုံးကန့်သတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သင့်လျော်သော ကုသမှုနှင့် အထောက်အပံ့ ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။
အစိုးရများနှင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူများအတွက် ဤကူးပြောင်းမှုကို အောင်မြင်စေရန် ဆက်တိုက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ ဝန်ဆောင်မှုညှိနှိုင်းမှု၊ လူအင်အား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် တစ်ဦးချင်းအခွင့်အရေး ကာကွယ်ရန် ယန္တရားများ လိုအပ်သည်။
WHO သည် ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့တွင် အရေးပေါ် လုပ်ဆောင်မှုကို တိုက်တွန်း
နိုင်ငံများက 2026 ကမ္ဘာ့စိတ်ကျန်းမာရေးနေ့ကို အမှတ်တရ ကျင်းပနေစဉ် WHO သည် အစိုးရများ၊ ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် လူမှုဝန်ဆောင်မှုပေးသူများအား စိတ်ကျန်းမာရေးစနစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။
အဖွဲ့အစည်းသည် နိုင်ငံများအား ရေရှည် စိတ်ရောဂါအဖွဲ့အစည်းများအပေါ် မှီခိုမှုကို ကျော်လွန်၍ ဆက်လက်သော၊ လူကိုဗဟိုပြုသည့် အထောက်အပံ့ပေးသော လူမှုဝန်ဆောင်မှုများ ဖွံ့ဖြိုးစေချင်သည်။
ထို့ပြင် ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံရှိသူများသည် ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပုံဖော်ရာတွင် တိုက်ရိုက် ပါဝင်ရမည်ဟုလည်း အလေးထားဖော်ပြသည်။
သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းသည်- ထိရောက်သော စိတ်
ဤအမျိုးအစားရှိ ဆောင်းပါးများကို နောက်ဆုံးပေါ် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခရီးသွားလာရေး သတင်းများကို အသိပေးရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အယ်ဒီတာအဖွဲ့က ရေးသားထားပါသည်။
