ဆဲလ်ကုသမှုများ

အကြွင်းမဲ့ဆဲလ်ကုထုံးသည် ဆဲလ်များ သို့မဟုတ် ဆဲလ်ပိုင်းများကို အသုံးပြုပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သဘာဝပြန်လည်သက်သာရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးရန်၊ ဆဲလ်အလုပ်ဆောင်မှုကို တိုးတက်အောင်လုပ်ခြင်းနှင့် ဗယ်လိုဂျီ တုံ့ပြန်မှုများကို အားဖြည့်ပေးရန် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ၁၀၀ နှစ်အတွင်း ဆရာဝန်များသည် ဆဲလ်ထိုးစက်မှုကို အသုံးပြုပြီး ရောဂါများကုသခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး၊ အသက်ရှည်ရေးတိုးတက်စေခြင်းတို့အတွက် စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၈၀၀ လုပ်ပန်းတိုင်ကာလအလယ်၌ Charles-Édouard Brown-Séquard သည် သက်တမ်းရှည်ခံမှုနှင့် တွလှည့်မှု တိုးတက်စေရန်ရည်ရွယ်ကာ ဇီဝတိရိစ္ဆာန်အင်္ဂါမျိုးစိမ်းထုတ်ယူမှုများကို လူနာများတွင် ထိုးသန်းသုံးစွဲရန် စမ်းသပ်ခဲ့သော ပထမဆုံးဆရာဝန်များအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ၁၉၃၀ ခုနှစ်များအတွင်း Dr. Paul Niehans သည် ဝက်နှင့် သိုး၏ စေးလင်းရေခဲဆဲလ်ထုတ်ယူမှုများကိုလည်း တူညီသော ပြန်လည်သက်သာနှင့်ပြန်လည်တပ်မက်မှုရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဒါတွေက အစပိုင်းမွေးဖြစ်မှုများဟာ ယနေ့ခေတ်ဆဲလ်ကုထုံးနှင့် ပြန်လည်တပ်မက်ကုသမှု ဆိုင်ရာတိုးတက်မှုအတွက် အေခြအနှစ်အဖြစ်တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ဆဲလ်ကုထုံးသည် ၂၀ ရာစုခေါင်းစဉ်လယ်ပိုင်းတွင် အလွန်တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ ခုနှစ်အကုန်တွင်နှင့် ၁၉၇၀ ခုနှစ်များတလျှောက် ဦးမြစ်ဇစ်လှုပ်မူ့ချွေးစက်မှု (bone marrow transplantation) သည် ကင်ဆာရောဂါများ၊ အထူးသဖြင့် လည်ကင်ရာဂါ (leukemia) ရောဂါရှိသူများအတွက် အရေးပါသော ရာခိုင်နှုန်း ကြီးသော ကူညီကောင်းမှု ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဦးမြစ်ဇစ်လှုပ်မူ့ချွေးစက်မှုသည် ဆဲလ်သွေးနီ (red blood cells) နှင့် ဆဲလ်သွေးဖြူ (white blood cells) အပါအဝင် ကျန်းမာပြီး ထိရောက်မှုမြင့်သော သွေးဆဲလ်များ ထုတ်လုပ်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပြန်လည်အခြေအနေတက်မြှင့်အောင်၊ ပိုထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စေခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် ဆဲလ်ကုထုံးသည် ခေတ်သစ် ပြန်လည်တပ်မက်ဆေးပညာနှင့်အတူ ဆက်လက်တိုးတက်နေပြီး နောက်ဆုံးပေါ်ကုထုံးနည်းလမ်းများဖြင့် နာလန်ထကျန်းမာရေး၊ ကြီးပွားမှုတားညှင်းမှု၊ အားလုံးစုဆောင်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် ဆဲလ်မှန်ကန်မှုတိုးတက်ရေးတို့အတွက် အခန်းကဏ္ဍအသစ်များ ပြုလုပ်ပေးနေသည်။