MCHC သွေးစစ်ဆေးမှု - ရည်ညွှန်းအကွာအဝေးများနှင့် ၎င်းသည် ဘာကိုတိုင်းတာသလဲ

MCHC သွေးစစ်ဆေးမှုသည် သင်၏ အနီရောင်သွေးဆဲလ်များအတွင်းရှိ mean corpuscular hemoglobin concentration ကို တိုင်းတာသည်။ ၎င်းသည် အနီရောင်သွေးဆဲလ်တစ်ယူနစ်ပမာဏအလိုက် ဟီမိုဂလိုဘင် ပျမ်းမျှပမာဏကို ဂရမ်/ဒက်ဆီလီတာ ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ဤအညွှန်းကိန်းကို total hemoglobin နှင့် hematocrit ဟူသော အခြားတန်ဖိုးနှစ်ခုမှ ဆင်းသက်တွက်ချက်သည်။ တွက်ချက်နည်းမှာ hemoglobin ကို hematocrit ဖြင့်စား၍ 100 ဖြင့် မြှောက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အရွယ်ရောက်သူများတွင် MCHC သာမန်အကွာအဝေးမှာ 32 မှ 36 g/dL ဖြစ်သည်။ ဤအကွာအဝေးအပြင်ဘက်ရှိ တန်ဖိုးများသည် အနီရောင်သွေးဆဲလ်များ၏ အရွယ်အစားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟီမိုဂလိုဘင် များလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် နည်းလွန်းခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုကို always complete blood count ၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ်သာ မှာယူပြီး တစ်ခုတည်း မမှာယူပါ။
MCHC သွေးစစ်ဆေးမှုသည် တကယ်တမ်း ဘာကို တိုင်းတာသလဲ
MCHC သည် ဟီမိုဂလိုဘင်သိပ်သည်းဆကို တိုင်းတာသည်။ အနီရောင်သွေးဆဲလ်များသည် အောက်ဆီဂျင်ကို သယ်ဆောင်ပို့ဆောင်သည်။ ဆဲလ်တစ်လုံးစီအတွင်းရှိ ဟီမိုဂလိုဘင်သည် အောက်ဆီဂျင် မော်လီကျူးများကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ MCHC သည် ထိုဆဲလ်များတွင် ဟီမိုဂလိုဘင် ပြည့်ဝနေခြင်းရှိမရှိ သို့မဟုတ် ပျော့လျော့သွားခြင်းရှိမရှိကို ဆရာဝန်အား ပြောပြသည်။ ဤလမ်းညွှန်ကို ဘန်ကောက်မြို့ရှိ Healthi Life longevity clinic မှ ထုတ်ဝေထားသည်။
ဓာတ်ခွဲခန်း analyzer သည် spectrophotometry ကို အသုံးပြု၍ ဟီမိုဂလိုဘင်浓度ကို တိုက်ရိုက်တိုင်းတာသည်။ ၎င်းသည် သွေးပမာဏအနက် အနီရောင်သွေးဆဲလ်များ占有ထားသော အစိတ်အပိုင်းကို တွက်ချက်ခြင်းဖြင့် hematocrit ကို တိုင်းတာသည်။ ထို့နောက် MCHC ကို (hemoglobin ÷ hematocrit) × 100 ဟု တွက်ချက်သည်။
MCHC သည် တွက်ချက်ထားသော တန်ဖိုးဖြစ်သောကြောင့် ထည့်သွင်းသော အချက်အလက်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုခုတွင် အမှားရှိပါက ရလဒ်ကို ပျက်ယွင်းစေနိုင်သည်။ hemolyzed samples, lipemia, သို့မဟုတ် instrument calibration ပြဿနာများကြောင့်လည်း မမှန်ကန်သော ဖတ်ရှုချက်များ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ Red blood cell indices ကို အမြဲတမ်း complete CBC နှင့်အတူ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရပြီး သီးသန့် မကြည့်ရပါ။

MCHC အတွက် ရည်ညွှန်းအကွာအဝေးများ
| လူဦးရေ | MCHC ရည်ညွှန်းအကွာအဝေး (g/dL) | မှတ်ချက်များ |
|---|---|---|
| အရွယ်ရောက် အမျိုးသားများ | 32.0 – 36.0 | အများဆုံး တွေ့ရသော အကွာအဝေး |
| အရွယ်ရောက် အမျိုးသမီးများ | 32.0 – 36.0 | အမျိုးသားများနှင့် တူညီသည် |
| မွေးကင်းစကလေးများ | 31.0 – 37.0 | အနည်းငယ် ပိုကျယ်သည် |
| အသက် 6-12 နှစ် ကလေးများ | 32.0 – 36.0 | အရွယ်ရောက်တန်ဖိုးများနှင့် နီးစပ်သည် |
ရည်ညွှန်းအကွာအဝေးများသည် ဓာတ်ခွဲခန်းအလိုက် အနည်းငယ် ကွာခြားနိုင်သည်။ UW Medicine test guide နှင့် NHS pathology reference ranges တို့သည် အရွယ်ရောက်သူများအတွက် 32.0 မှ 36.0 g/dL ကို အသုံးပြုသည်။ အချို့သော instrument များသည် 31.0 မှ 37.0 g/dL ဟု ဖော်ပြသည်။
32 g/dL အောက်ရှိ တန်ဖိုးများသည် hypochromia ကို ညွှန်ပြသည်။ အနီရောင်သွေးဆဲလ်များတွင် ရှိသင့်သလောက် ဟီမိုဂလိုဘင် နည်းနေသည်။ ဤပုံစံသည် iron deficiency anemia, thalassemia, နှင့် chronic disease anemia တို့တွင် တွေ့ရသည်။
36 g/dL အထက်ရှိ တန်ဖိုးများသည် ပိုမိုရှားပါးသည်။ အနီရောင်သွေးဆဲလ်များသည် ဟီမိုဂလိုဘင်ကို သတ်မှတ်ထားသော အာရုံစူးစိုက်မှုထက် ကျော်လွန်၍ မထည့်သိမ်းနိုင်သောကြောင့် MCHC သည် physiological maximum ကို မကြာခဏ မကျော်လွန်ပါ။ spherocytosis နှင့် autoimmune hemolytic anemia တို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ MCHC မြင့်တက်စေသည်။
MCHC နိမ့်နေသည့်အခါ
MCHC နိမ့်ခြင်းသည် ဟီမိုဂလိုဘင်သည် အနီရောင်သွေးဆဲလ်အတွင်းတွင် ပျော့လျော့နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆဲလ်သည် ပုံမှန်အရွယ် သို့မဟုတ် ကြီးနိုင်သော်လည်း ယူနစ်ပမာဏတစ်ခုလျှင် ဟီမိုဂလိုဘင် နည်းပါးသည်။ ၎င်းသည် hypochromic anemia ဖြစ်သည်။
သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းသည် အဖြစ်အများဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ သံဓာတ်လုံလောက်မှုမရှိလျှင် bone marrow သည် ဖြူဖျော့ပြီး ပြည့်ဝမှုနည်းသော အနီရောင်သွေးဆဲလ်များကို ထုတ်လုပ်သည်။ ဟီမိုဂလိုဘင် သိသိသာသာ မကျဆင်းမီ MCHC သည် မကြာခဏ ကျဆင်းတတ်သဖြင့် ၎င်းသည် အစောပိုင်း ညွှန်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
Thalassemia သည်လည်း MCHC ကို လျော့နည်းစေသည်။ မျိုးဗီဇကွဲလွဲမှုများကြောင့် globin chain ထုတ်လုပ်မှု လျော့နည်းသည်။ အနီရောင်သွေးဆဲလ်များသည် သေးငယ်ပြီး ဟီမိုဂလိုဘင် နည်းပါးစွာ ပါဝင်သည်။ MCHC နှင့် MCV နှစ်ခုလုံး အတူတကွ ကျဆင်းသည်။
နာတာရှည် ရောင်ရမ်းမှုသည် သံဓာတ်ကို သီးခြားသိမ်းဆည်းထားစေခြင်းဖြင့် MCHC ကို လျော့ကျစေနိုင်သည်။ rheumatoid arthritis, inflammatory bowel disease, သို့မဟုတ် နာတာရှည် ကူးစက်ရောဂါများကဲ့သို့သော အခြေအနေများသည် hepcidin ထုတ်လွှတ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပြီး သံဓာတ် စုပ်ယူမှုနှင့် ပြန်လည်အသုံးပြုမှုကို ပိတ်ဆို့သည်။
ခဲအဆိပ်သင့်ခြင်းသည် heme synthesis ကို ထိခိုက်စေပြီး hypochromic cells များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ mitochondria ၏ သံဓာတ်အသုံးချမှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်သော sideroblastic anemia သည်လည်း လူနာအချို့တွင် MCHC ကို လျော့နည်းစေသည်။
MCHC မြင့်နေသည့်အခါ
MCHC မြင့်တက်ခြင်းသည် ရှားပါးပြီး အများအားဖြင့် အနီရောင်သွေးဆဲလ် membrane သို့မဟုတ် hemolysis ဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များကို ညွှန်ပြသည်။ ပုံမှန် အနီရောင်သွေးဆဲလ်များသည် biconcave shape ကို မဆုံးရှုံးဘဲ ဟီမိုဂလိုဘင်ကို 36 g/dL ထက် ပိုမိုသိပ်သည်းအောင် မထည့်သိမ်းနိုင်ပါ။
Hereditary spherocytosis သည် ဂန္ထဝင် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ membrane proteins (spectrin, ankyrin, band 3) တွင် mutation များကြောင့် အနီရောင်သွေးဆဲလ်များသည် membrane surface area ကို ဆုံးရှုံးကာ လုံးဝိုင်းပုံ ဖြစ်သွားသည်။ spherocytes များသည် surface-to-volume ratio လျော့နည်းသဖြင့် ဟီမိုဂလိုဘင်ကို ပိုငယ်သောနေရာတွင် ထည့်သိမ်းပြီး MCHC ကို မြင့်တက်စေသည်။
Autoimmune hemolytic anemia သည်လည်း MCHC ကို မြင့်စေနိုင်သည်။ antibody များက အနီရောင်သွေးဆဲလ်များကို ဖုံးလွှမ်းပြီး spleen macrophages များက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း phagocytosis ပြုလုပ်စေသည်။ ဆဲလ်သည် membrane ကို ဆုံးရှုံးသော်လည်း ဟီမိုဂလိုဘင်ကို ထိန်းထားနိုင်သဖြင့် concentration မြင့်တက်လာသည်။
Cold agglutinin disease သည် စစ်ဆေးစဉ် အနီရောင်သွေးဆဲလ်များ စုကပ်မှုကြောင့် MCHC ကို မမှန်ကန်စွာ မြင့်နေသလို ဖော်ပြနိုင်သည်။ analyzer က အစုအဝေးများကို ဆဲလ်နည်းပြီး ပိုထူထပ်သော ဆဲလ်များအဖြစ် မှားယွင်းဖတ်ရှုနိုင်သည်။
ပြင်းထန်သော ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုသည် သွေးအစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ပိုမိုစူးစိုက်စေနိုင်သော်လည်း hemoglobin နှ
လွတ်လပ်သော စာရေးဆရာ
ဤဆောင်းပါးကို မျှဝေပါ
ဆောင်းပါး ထပ်မံကြည့်ရှုပါ
ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခရီးသွားလာမှု ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပိုမို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါ။

ပါကင်ဆန်ကြောင့် လမ်းလျှောက်ရာတွင် ခြေတုန်ခိုက်ခြင်း (Freezing of Gait) - အာရုံကြော ပြန်လည်ထူထောင်ရေးက ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရသော လမ်းလျှောက်မှုကို မည်သို့ပံ့ပိုးပေးသနည်း
လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခြင်း (freezing of gait) သည် Parkinson’s disease နှင့် ဆက်စပ်သည့် လှုပ်ရှားသွားလာမှုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများအနက် အနှောင့်အယှက်အများဆုံးဖြစ်သည့် လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူနာသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ခြေထောက်များသည် ကြမ်းပြင်တွင် ကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရနိုင်သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာနိုင်သော်လည်း နေ့စဉ်လုပ်ငန်းစဉ်များကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး လဲကျနိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ကာ ကိုယ်တိုင် လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်ရန် ကြောက်ရွံ့စေတတ်သည်။ ဆေးဝါးပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော်လည်း လူနာအများစုအတွက် လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်ညီမှု၊ ကြွက်သားအား၊ လှည့်ပြောင်းမှု၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်ချက်များနှင့် episode တစ်ခုကို လုံခြုံစွာ ကျော်လွှားနိုင်ရန် လက်တွေ့ကျသည့် နည်းဗျူဟာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးသော neurorehabilitation မှလည်း အကျိုးရှိသည်။

Facet Joint Injection နောက်ဆက်တွဲစောင့်ရှောက်မှု: ကုသမှုအပြီး ပြန်ဖြစ်တတ်သော ကျောရိုးနာကျင်မှုကို လျှော့ချနည်း
Facet joint ထိုးဆေးသည် လည်ပင်း သို့မဟုတ် ခါးအောက်ပိုင်းရှိ သတ်မှတ်ထားသော အဆစ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုကို လျော့ချပေးနိုင်သော်လည်း၊ လက္ခဏာသက်သာမှုသည် ပြဿနာဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်နိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှု၊ ကြံ့ခိုင်မှု၊ သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဆိုင်ရာ အချက်များကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးမည်မဟုတ်ပါ။ နာကျင်မှုလျော့သက်သာနေသည့်ကာလသည် လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ပိုမိုသက်သာစွာ စတင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောရိုးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ လှုပ်ရှားမှုများများလုပ်ပြီး စမ်းသပ်ရန် မဟုတ်ပါ။ တိုးတက်မှုကို သေချာစွာအသုံးချပြီး စွမ်းရည်ကို ပြန်တည်ဆောက်ကာ ပြန်လည်ဖြစ်ပွားမှုနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည့် အချက်များကို မည်သို့လေ့လာရမည်ဆိုတာကို သိရန်ဖြစ်ပါသည်။

အိမ်တွင် လေဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး နှင့် အထူးပြုကလင်နစ်အခြေပြု အာရုံကြောပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကုသမှု: မည်သို့ ရွေးချယ်မည်နည်း
လေဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီးနောက် မိသားစုများသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို အိမ်တွင် ဆက်လက်ပြုလုပ်သင့်မသင့် သို့မဟုတ် အထူးပြုဆေးခန်းတစ်ခုတွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သင့်သလားဆိုသည်ကို မကြာခဏ ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ သင့်လျော်သော အဖြေမှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ မသန်စွမ်းမှုအခြေအနေ၊ ကုထုံးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များ၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ၏ ပံ့ပိုးမှု၊ လုံခြုံမှု၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် လူနာခံနိုင်ရည်ရှိသော ကုသမှု၏ ပြင်းထန်မှုတို့ပေါ် မူတည်ပါသည်။ အိမ်တွင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် ဆေးခန်းအခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေးတို့သည် ယှဉ်ပြိုင်နေသော အယူအဆများ မဟုတ်ပါ။ လူနာအများအပြားသည် အဆင့်အမျိုးမျိုးတွင် ဤနှစ်မျိုးအကြား ပြောင်းလဲအသုံးပြုကြပါသည်။ အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ လက်ရှိအခြေအနေတွင် မည်သည့်နေရာက အကဲဖြတ်ခြင်း၊ ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် ပံ့ပိုးမှုတို့ကို အလုံခြုံဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး ပေးနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်ပါသည်။