ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်၏ ကုတ်ခြစ်မှုကြောင့် ဆရာဝန်ကို တွေ့သင့်ပါသလား?

ဒဏ်ရာ၏ ပြင်းထန်မှုသည် ဒဏ်ရာ၏ အနက်၊ တိရစ္ဆာန်၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးမှု သမိုင်း၊ ထို့ပြင် အရေပြားပေါက်ပြဲမှု ရှိမရှိပေါ် မူတည်သည်။

ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်၏ သေးငယ်သော ခြစ်ရာက ရေဘီးစ် ဖြစ်စေနိုင်ပါသလား?

ရေဘီးစ်သည် ဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ဖြစ်သော ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလယ်ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်ကို ထိခိုက်စေသည်။ ၎င်းသည် ကူးစက်ခံထားရသော တိရစ္ဆာန်၏ တံတွေးမှတစ်ဆင့် ပြန့်ပွားနိုင်ပြီး များသောအားဖြင့် ကိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ကူးစက်တံတွေးသည် ပေါက်ပြဲနေသော အရေပြားအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ခြစ်ရာများမှလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မြင်သာသော သွေးမထွက်သော်လည်း ခြစ်ရာသေးသေးလေးတစ်ခုသည် ထိတွေ့နိုင်ခြေရှိပါက ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် လိုအပ်နိုင်သည်။

ရေဘီးစ်သည် လက္ခဏာများ ပေါ်လာပြီးနောက် အမြဲတမ်းလိုလို အသက်အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ထိတွေ့ပြီးနောက် အမြန်ဆေးကုသမှု ခံယူခြင်းဖြင့် ကာကွယ်နိုင်သည်။

ခြစ်ခံရပြီးနောက် ချက်ချင်း ဘာလုပ်သင့်ပါသလဲ?

ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင် ခြစ်ခံရပါက အောက်ပါအဆင့်များကို လုပ်ဆောင်ပါ-

1. ထိခိုက်သည့်နေရာကို ဆပ်ပြာနှင့် ရေစီးရေဖြင့် အနည်းဆုံး ၁၅ မိနစ်ကြာ သေချာစွာ ဆေးကြောပါ။

2. ရရှိနိုင်ပါက povidone-iodine ကဲ့သို့ သင့်လျော်သော ပိုးသတ်ဆေး လိမ်းပါ။

3. အထောက်အထားမရှိသည့် အိမ်တွင်းကုထုံးများ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများကို ဒဏ်ရာပေါ် လိမ်းခြယ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

4. ခြစ်ရာကြောင့် အရေပြားပေါက်ပြဲလျှင် သို့မဟုတ် ရေဘီးစ် ထိတွေ့နိုင်ခြေ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါက ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု ခံယူပါ။

ဒဏ်ရာကို အစောပိုင်းတွင် သန့်စင်ခြင်းသည် ရောဂါကူးစက်နိုင်ခြေ လျှော့ချရာတွင် အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဘယ်အချိန်မှာ ဆရာဝန်ကို တွေ့သင့်ပါသလဲ?

အောက်ပါအခြေအနေများတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုကို အကြံပြုပါသည်-

• သွေးမထွက်သော်လည်း ခြစ်ရာကြောင့် အရေပြားပေါက်ပြဲထားလျှင်။

• တိရစ္ဆာန်သည် လမ်းပေါ်နေ၊ မရင်းနှီးသော၊ ကာကွယ်ဆေးမထိုးထားသော သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထိုးမှု သမိုင်း မသိရှိပါက။

• တိရစ္ဆာန်၏ အပြုအမူ မမှန်ကန်စွာ ဖြစ်နေခြင်း သို့မဟုတ် နေမကောင်းသလို ထင်ရလျှင်။

• ဒဏ်ရာသည် နက်ရှိုင်းခြင်း၊ သွေးထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာ၊ လက်များ သို့မဟုတ် အခြား အရေးကြီးဒေသများအနီးတွင် ရှိလျှင်။

• သင်၏ tetanus ကာကွယ်ဆေး ထိုးမှုသည် နောက်ဆုံးအခြေအနေအထိ မရှိဘူးလား မသေချာလျှင်။

• ဒဏ်ရာတွင် နီရဲခြင်း၊ ဖောင်းရမ်းခြင်း၊ နာကျင်မှု တိုးလာခြင်း၊ အပူတက်ခြင်း သို့မဟုတ် အရည်ယိုခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာလျှင်။

ရေဘီးစ် post-exposure prophylaxis, tetanus vaccination, antibiotics သို့မဟုတ် အခြားကုသမှု လိုအပ်မလိုကို ဆရာဝန်က အကဲဖြတ်နိုင်သည်။

ခြစ်ရာပြီးနောက် ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေး လိုအပ်ပါသလား?

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်း (WHO) သည် ရေဘီးစ် ထိတွေ့နိုင်ခြေကို အမျိုးအစား ၃ မျိုး ခွဲခြားထားသည်။

အမျိုးအစား I - ထိတွေ့မှု မရှိခြင်း

ဥပမာများမှာ တိရစ္ဆာန်ကို ထိခြင်း သို့မဟုတ် အစာကျွေးခြင်း၊ သို့မဟုတ် မပေါက်ပြဲသော အရေပြားပေါ်တွင် လျှာဖြင့်လိမ်းခံရခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ထိတွေ့မှု မရှိခဲ့ပါက ပုံမှန်အားဖြင့် ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေး မလိုအပ်ပါ။

အမျိုးအစား II - သေးငယ်သော ထိတွေ့မှု

ဥပမာများမှာ ရေဘီးစ် ရှိနိုင်သည်ဟု သံသယရှိသော တိရစ္ဆာန်မှ သွေးမထွက်သည့် သေးငယ်သော ခြစ်ရာများ သို့မဟုတ် အရေပြားပွတ်သပ်ရာများ ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း သန့်စင်ခြင်းနှင့် ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို အကြံပြုပါသည်။

အမျိုးအစား III - ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှု

ဥပမာများမှာ အရေပြားကို ထိုးဖောက်သည့် ကိုက်ဒဏ်ရာများ သို့မဟုတ် ခြစ်ရာများ၊ သို့မဟုတ် ကူးစက်နိုင်ခြေရှိသော တိရစ္ဆာန်၏ တံတွေးက ပေါက်ပြဲနေသော အရေပြား သို့မဟုတ် mucous membranes ကို ထိတွေ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကုသမှုတွင် ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း သန့်စင်ခြင်း၊ ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ယခင်က ကာကွယ်ဆေးမထိုးထားသူများအတွက် လိုအပ်ပါက rabies immunoglobulin သို့မဟုတ် သင့်လျော်သော monoclonal antibody ကို ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

နောက်ဆုံးကုသမှုအစီအစဉ်သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုနှင့် ယခင်ကာကွယ်ဆေးထိုးမှု သမိုင်းပေါ် မူတည်သည်။

ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင် ခြစ်ရာပြီးနောက် အခြား မည်သည့် ကူးစက်ရောဂါများ ဖြစ်နိုင်ပါသလဲ?

ရေဘီးစ်အပြင် တိရစ္ဆာန်၏ ခြစ်ရာများသည် ဘက်တီးရီးယားများကို အရေပြားထဲသို့ ဝင်ရောက်စေနိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်သော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများမှာ-

• ဒေသန္တရ အရေပြား ကူးစက်ရောဂါ။

• ဒဏ်ရာအနီး နီရဲခြင်းနှင့် ဖောင်းရမ်းခြင်း။

• ပုပ်ရည် ဖြစ်ပေါ်ခြင်း။

• lymph nodes ဖောင်းရမ်းစေနိုင်သော cat scratch disease။

• လုံလောက်စွာ ကာကွယ်မထားသူများတွင် tetanus။

လက္ခဏာများ ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ကူးစက်ရောဂါ လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လာပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု အရေးကြီးသည်။

တိရစ္ဆာန် နေမကောင်းလာမလာ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ဆေးကုသမှုခံယူသင့်ပါသလား?

ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်ကို သိရှိထားပြီး လုံခြုံစွာ စောင့်ကြည့်နိုင်ပါက ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်း သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်က ရက် ၁၀ ရက်အထိ တိရစ္ဆာန်ကို စောင့်ကြည့်ရန် အကြံပြုနိုင်သည်။

သို့သော် တိရစ္ဆာန်တွင် လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာမလာ စောင့်နေစဉ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ရယူခြင်းကို မနှောင့်နှေးသင့်ပါ။

ကာကွယ်ဆေးကို ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်မလား၊ ဆက်လက်ထိုးသင့်မလား သို့မဟုတ် ရပ်ဆိုင်းသင့်မလား ကို သင့်လျော်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေး ပညာရှင်က ဆုံးဖြတ်ရမည်။

နိဂုံး

ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်၏ သေးငယ်သော ခြစ်ရာကို အန္တရာယ်မရှိဟု အမြဲတမ်း မသတ်မှတ်သင့်ပါ။

အရေပြားပေါက်ပြဲထားပါက ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း ဆေးကြောပြီး ရေဘီးစ် ကာကွယ်ဆေး သို့မဟုတ် အခြားကုသမှု လိုအပ်မလို သတ်မှတ်ရန် ချက်ချင်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှု ခံယူ