ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ဆယ်ကျော်သက် သုံးယောက်အနက်တစ်ယောက်အတွက် လွန်ခဲ့သည့် အပတ်အတွင်း အသက်ဝင်သည့်နေ့ရက်များ မရှိခဲ့ကြောင်း WHO သတိပေး

WHO ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အသစ်ထုတ်ပြန်သော ခန့်မှန်းချက်များအရ အသက် 11 - 17 နှစ်အတွင်းရှိ ဆယ်ကျော်သက်ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် 240 သန်းသည် ယခင်တစ်ပတ်အတွင်း မည်သည့်နေ့တွင်မျှ မိနစ် 60 ကြာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြပြီး၊ ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားမှု ဆက်လက်ရှိနေခြင်းနှင့် မိန်းကလေးများ၏ တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ လျော့နည်းလာမှုအပေါ် စိုးရိမ်မှု တိုးလာနေကြောင်း ထောက်ပြထားသည်။

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဆယ်ကျော်သက် ၄ ဦးတွင် ၁ ဦးသည် ယခင်တစ်ပတ်အတွင်း အနည်းဆုံး မိနစ် 60 ကြာ အလတ်စားမှ ပြင်းထန်သည့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ခဲ့သည့် ရက် မရှိကြောင်း ဖော်ပြသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ခန့်မှန်းချက်အသစ်များကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ဤအချက်သည် အသက် 11 - 17 နှစ်အတွင်းရှိ လူငယ် 240 သန်းခန့် ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု မလုံလောက်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ လူထုကျန်းမာရေးအပေါ် ရေရှည် အကျိုးဆက်များ ဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ် စိုးရိမ်မှုများ တိုးပွားစေသည်။

တွေ့ရှိချက်များအရ ဆယ်ကျော်သက်များသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ပတ်လျှင် 2.7 ရက်သာ မိနစ် 60 ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု စံနှုန်းကို ပြည့်မီခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ 14% သာလျှင် နေ့တိုင်း ထိုအဆင့်ကို ပြည့်မီခဲ့ကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

သုတေသနအရ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဆယ်ကျော်သက်များ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများသည် ပြီးခဲ့သည့် 15 နှစ်အတွင်း အများအားဖြင့် မပြောင်းလဲသေးကြောင်းလည်း ဖော်ပြပြီး၊ လူငယ်များအား တက်ကြွသည့် နေထိုင်မှုပုံစံ လိုက်နာစေမည့် ပတ်ဝန်းကျင်များ ဖန်တီးရာတွင် တိုးတက်မှု ကန့်သတ်နေသေးကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဆယ်ကျော်သက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုမှာ 15 နှစ်အတွင်း တိုးတက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်

The Lancet Global Health တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ဤလေ့လာမှုအသစ်သည် နိုင်ငံနှင့် ဒေသ 140 ခုတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော လူဦးရေအခြေပြု စစ်တမ်း 389 ခုမှ အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

ဤသုတေသနတွင် ဆယ်ကျော်သက် 3.2 သန်းကျော် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူငယ်များ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများကို ကျယ်ပြန့်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ကျန်းမာသော နေထိုင်မှုပုံစံ၏ အရေးပါမှုကို သဘောပေါက်လာမှု တိုးလာသော်လည်း၊ တွေ့ရှိချက်များအရ ဆယ်ကျော်သက်များ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အဆင့်များသည် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် 15 နှစ်ကြာလုံးနီးပါး မပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။

ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားမှုသည် နှလုံးသွေးကြောရောဂါ၊ အမျိုးအစား 2 ဆီးချိုရောဂါနှင့် အချို့သော ကင်ဆာများအပါအဝင် မကူးစက်နိုင်သော ရောဂါများ အများအပြားအတွက် အဓိက အန္တရာယ်အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင် ကျန်းမာသော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အလေ့အထများကို အားပေးခြင်းသည် ရောဂါများ ရေရှည် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး မြှင့်တင်ခြင်း၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးများသည် ယောက်ျားလေးများထက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု နည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်

အရေးကြီးဆုံး တွေ့ရှိချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ဆယ်ကျော်သက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတွင် ကျားမ ကွာဟချက် ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

WHO အဆိုအရ -

• မိန်းကလေး 28% သည် ယခင်တစ်ပတ်အတွင်း မိနစ် 60 ကြာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ရှိသည့် နေ့ မရှိကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

• ယောက်ျားလေး 22% လည်း ထိုနည်းတူ တင်ပြခဲ့သည်။

• မိန်းကလေး 11% သာလျှင် နေ့စဉ် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု စံနှုန်းကို ပြည့်မီခဲ့ကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

• ယောက်ျားလေးများအနက် 17% သည် ရက် 7 လုံးလုံး စံနှုန်းကို ပြည့်မီခဲ့ကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

ကမ္ဘာ့ WHO ဒေသအားလုံးအတွင်း နိုင်ငံအများစုတွင် မိန်းကလေးများသည် ယောက်ျားလေးများထက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု နည်းပါးခဲ့သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်များသည် မိန်းကလေးများအား ပုံမှန် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ရန် တားဆီးနေသော အထူးအတားအဆီးများကို ဖြေရှင်းရန် မူဝါဒများနှင့် အစီအစဉ်များ လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

WHO ၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဒေါက်တာ Tedros Adhanom Ghebreyesus က 15 နှစ်ကြာ တိုးတက်မှု အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး မိန်းကလေးများသည် အခက်အခဲအများဆုံး ရင်ဆိုင်နေရဆဲဖြစ်ကြောင်း အလေးပေး ပြောကြားခဲ့သည်။

ဆယ်ကျော်သက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြှင့်တင်ရန်မှာ တစ်ဦးချင်း၏ ကြိုးပမ်းမှုကို အားပေးရုံမျှ မလုံလောက်ကြောင်း သူက အလေးထား ပြောကြားခဲ့သည်။ ကျောင်းများ၊ လမ်းများနှင့် ရပ်ကွက်များကို လှုပ်ရှားမှု၊ ကစားခြင်းနှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတို့ကို လုံခြုံပြီး လက်လှမ်းမီပြီး နေ့စဉ်ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေမည့် ပုံစံဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံများအလိုက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်များ ရှိနေသည်

WHO လေ့လာမှုသည် နိုင်ငံများအကြား သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

အချို့နိုင်ငံများတွင် ဆယ်ကျော်သက် 4% သာလျှင် မိနစ် 60 ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု စံနှုန်းကို ပြည့်မီသည့် နေ့ မရှိကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

အခြားနိုင်ငံများတွင် ထိုအချိုးအစားသည် 40% ကျော်ခဲ့သည်။

ဤကွာခြားချက်များသည် လူငယ်များ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများသည် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လူမှုအခြေအနေများ၏ သက်ရောက်မှုကို အလွန်ခံရကြောင်း ဖော်ပြသည်။

လုံခြုံသော အများပြည်သူ အသုံးပြုနိုင်သည့် နေရာများ၊ ဈေးနှုန်းသင့်တင့်သော အားကစား/အပန်းဖြေ လှုပ်ရှားမှုများ၊ သင့်လျော်သော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခြေခံအဆောက်အအုံများနှင့် ထောက်ပံ့ပေးသော ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်များ ရရှိနိုင်မှုတို့သည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပါဝင်မှုကို သက်ရောက်စေနိုင်သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်များသည် ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားမှုကို ဖြေရှင်းရာတွင် တစ်ဦးချင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကိုသာ အားကိုးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အများပြည်သူဆိုင်ရာ မူဝါဒများနှင့် ရပ်ရွာအဆင့် ဆောင်ရွက်မှုများဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် အရေးကြီးကြောင်း အတည်ပြုသည်။

ဆယ်ကျော်သက်များသည် အဘယ်ကြောင့် လုံလောက်သည့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု မရရှိသနည်း

WHO သည် ဆယ်ကျော်သက်များ၏ တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကို သက်ရောက်စေနိုင်သည့် အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်နေသော အချက်များ အများအပြားကို ဖော်ပြထားသည်။

၎င်းတို့တွင် -

• လုံခြုံသော အများပြည်သူနေရာများ ရရှိခွင့် ကန့်သတ်ခြင်း: လူငယ်များအနေဖြင့် သင့်လျော်သော ပန်းခြံများ၊ ကစားကွင်းများ သို့မဟုတ် အပန်းဖြေ အဆောက်အအုံများ မရှိနိုင်သည်။

• သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် မြို့ပြဒီဇိုင်း: လုံခြုံစွာ လမ်းလျှောက်ရန်နှင့် စက်ဘီးစီးရန် လမ်းကြောင်းများ မရှိသော ရပ်ရွာများသည် တက်ကြွသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို လျော့ကျစေနိုင်သည်။

• ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်: ကိုယ်လက်ပညာရေး၊ အားကစားနှင့် အပန်းဖြေ လှုပ်ရှားမှုများအတွက် အခွင့်အလမ်းများ မလုံလောက်နိုင်သည်။

• ကုန်ကျစရိတ်သင့်တင့်မှု: အားကစား အစီအစဉ်များ၊ ကိရိယာများနှင့် အဆောက်အအုံများ၏ ကုန်ကျစရိတ်သည် ပါဝင်မှုကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။

• လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အတားအဆီးများ: လူမှုမျှော်လင့်ချက်များနှင့် မညီမျှသော အခွင့်အရေးများသည် အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးများအတွက် ပါဝင်မှုကို သက်ရောက်စေနိုင်သည်။

• မျက်နှာပြင်အခြေပြု နေထိုင်မှုပုံစံများ: ဒစ်ဂျစ်တယ် ကိရိယာများပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးသော အချိန် တိုးလာခြင်းသည် ဆယ်ကျော်သက်များ၏ အားလပ်ချိန် အသုံးပြုပုံကို သက်ရောက်စေနိုင်သည်။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တိုးတက်မှု မရှိရခြင်းအတွက် အကြောင်းတစ်ခုတည်း မရှိကြောင်း WHO က အလေးပေးဖော်ပြသည်။

အစားထိုးအားဖြင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုသည် လူငယ်များ နေထိုင်ရာ၊ ပညာသင်ရာ၊ သွားလာရာနှင့် အားလပ်ချိန် ကုန်ဆုံးရာ နေရာများအပေါ် မူတည်၍ ပုံဖော်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု မြှင့်တင်ရန် WHO က ပိုမိုအားကောင်းသော အရေးယူမှု တောင်းဆို

ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် WHO သည် ပညာရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ မြို့ပြစီမံကိန်း၊ အားကစားနှင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု အပါအဝင် ကဏ္ဍမျိုးစုံအကြား ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုကို တောင်းဆိုနေသည်။

နိုင်ငံများအနေဖြင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုကို နေ့စဉ်ဘဝ၏ လုံခြုံ၊ လက်လှမ်းမီ၊ အဆင်ပြေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေမည့် မူဝါဒများ ချမှတ်ရန် တိုက်တွန်းထားသည်။

အဓိက ဦးစားပေးအချက်များတွင် ကျောင်းများအတွင်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အခွင့်အလမ်းများ တိုးတက်စေခြင်း၊ လုံခြုံသော လမ်းလျှောက်ရေးနှင့် စက်ဘီးစီးရေး အခြေခံအဆောက်အအုံများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အပန်းဖြေမှုကို အားပေးသော ရပ်ရွာများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးများ ရင်ဆိုင်နေရသော အတားအဆီးမျိုးစုံကို ဖြေရှင်းရန်လည်း အထူးအာရုံစိုက်မှု လိုအပ်သည်။

ပါဝင်နိုင်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်များသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မှုကို တိုးတက်စေခြင်းဖြင့် အစိုးရများနှင့် ရပ်ရွာများသည် လူငယ်များအား အရွယ်ရောက်သည်အထိ ကျန်းမာရေးအတွက် အကျိုးရှိနိုင်သော တက်ကြွသည့် အလေ့အထများ ဖွံ့ဖြိုးစေရန် ကူညီနိုင်သည်။

လူငယ်များအတွက် ပိုမိုကျန်းမာပြီး ပိုမိုတက်ကြွသော ရပ်ရွာများ တည်ဆောက်ခြင်း

နောက်ဆုံး WHO တွေ့ရှိချက်များသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူထုကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်ကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။

ယခင်တစ်ပတ်အတွင်း မိနစ် 60 ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု စံနှုန်းကို ပြည့်မီသည့် နေ့ မရှိကြောင်း တင်ပြသော ဆယ်ကျော်သက် 240 သန်းခန့် ရှိနေသဖြင့် ထိရောက်